BM İnsan Hakları Yüksek Komiserliği’nin New York Ofisi Direktörü istifa etti: Gözümüzün önünde bir soykırım yaşanıyor

Birleşmiş Milletler (BM) İnsan Hakları Yüksek Komiserliği’nin New York’taki Ofis Direktörü Craig Mokhiber, Gazze’deki durumun BM organları tarafından görmezden gelinmesini protesto etmek için istifa etti. Craig Mokhiber, BM İnsan Hakları Yüksek Komiseri Volker Türk’e hitaben yazdığı mektupta, “Bu durumun ağır bir insani krize çok benzediğine inanıyorum. Bir kez daha gözlerimizin önünde bir soykırımın yaşandığını görüyoruz ve hizmet ettiğimiz örgüt, bunu durdurma konusunda güçsüz görünüyor.” ifadelerini kullandı.

Aynı zamanda avukat olan Craig Mokhiber, mektubunda Gazze’de yaşanan soykırımın durdurulması için neler yapılması gerektiğini de maddeler halinde sıralıyor. Şu noktalara dikkat çekiyor: Bu, ders kitabı niteliğinde bir soykırım vakasıdır. Filistin’deki Avrupalı, etno-milliyetçi, yerleşimci sömürgeci proje, Filistin’deki yerli Filistin yaşamının son kalıntılarının da hızla yok edilmesine yönelik son aşamasına girmiştir.

Sayın Yüksek Komiser,

Bu, İnsan Hakları Yüksek Komiserliği New York Ofisi Direktörü olarak size gönderdiğim son resmi mesaj olacak.

Bu yazıyı, pek çok meslektaşımız da dahil olmak üzere dünya için büyük bir ıstırap anında yazıyorum.

Bir kez daha, gözlerimizin önünde bir soykırımın yaşandığını görüyoruz ve hizmet ettiğimiz Örgüt bunu durdurmak için güçsüz görünüyor.

Tutsilere, Bosnalı Müslümanlara, Ezidilere ve Rohingyalara yönelik soykırımlar sırasında da bu salonlarda çalıştım. Her bir vakada, savunmasız sivil halklara karşı işlenen dehşetin tozu dumanı dindiğinde, kitlesel zulümlerin önlenmesi, savunmasızların korunması ve faillerin hesap verebilirliğinin sağlanması zorunluluklarını yerine getirme görevimizde başarısız olduğumuz acı bir şekilde ortaya çıktı.

BM’nin tüm yaşamı boyunca Filistinlilere karşı birbirini izleyen cinayet ve zulüm dalgalarında da bu böyle olmuştur.

Yüksek Komiser, yine başarısız oluyoruz…

Bu alanda otuz yılı aşkın deneyime sahip bir insan hakları avukatı olarak, soykırım kavramının sıklıkla siyasi istismara maruz kaldığını iyi biliyorum. Ancak, kökleri etnik-milliyetçi yerleşimci sömürgeci ideolojiye dayanan, onlarca yıldır sistematik zulüm ve tasfiyenin devamı niteliğindeki, tamamen Arap olmalarına dayanan ve İsrail hükümeti ve ordusundaki liderlerin açık niyet beyanlarıyla birleşen Filistin halkına yönelik mevcut toptan katliam, şüpheye veya tartışmaya yer bırakmamaktadır.

Gazze’de sivillere ait evler, okullar, kiliseler, camiler ve sağlık kurumları acımasızca saldırıya uğramakta ve binlerce sivil katledilmektedir. İşgal altındaki Kudüs de dahil olmak üzere Batı Şeria’da evler tamamen ırk temelinde gasp edilip yeniden tahsis edilmekte ve yerleşimci katliamlarına İsrail askeri birlikleri eşlik etmektedir.

Tüm topraklarda Apartheid hüküm sürmektedir.

Bu, ders kitabı niteliğinde bir soykırım vakasıdır. Filistin’deki Avrupalı, etno-milliyetçi, yerleşimci sömürgeci proje, Filistin’deki yerli Filistin yaşamının son kalıntılarının da hızla yok edilmesine yönelik son aşamasına girmiştir. Dahası, Amerika Birleşik Devletleri, Birleşik Krallık ve Avrupa’nın büyük bir kısmının hükümetleri bu korkunç saldırının tamamen suç ortağıdır.

Bu hükümetler Cenevre Sözleşmelerine “saygı gösterilmesini sağlamak için” antlaşma yükümlülüklerini yerine getirmeyi reddetmekle kalmıyor, aynı zamanda saldırıyı aktif olarak silahlandırıyor, ekonomik ve istihbarat desteği sağlıyor ve İsrail’in zulmüne siyasi ve diplomatik kılıf sağlıyorlar.

Buna paralel olarak, giderek daha fazla ele geçirilen ve devlete bağlı hale gelen Batılı şirket medyası, soykırımı kolaylaştırmak için Filistinlileri sürekli olarak insanlıktan çıkararak ve ayrımcılığa, düşmanlığa ve şiddete teşvik teşkil eden savaş propagandası ve ulusal, ırksal veya dini nefret savunuculuğu yayınlayarak ICCPR’nin 20. Maddesini açıkça ihlal etmektedir.

ABD merkezli sosyal medya şirketleri, İsrail yanlısı propagandayı güçlendirirken insan hakları savunucularının seslerini bastırıyor. İsrail lobisine bağlı internet trolleri ve hükümete bağlı STK’lar insan hakları savunucularını taciz etmekte ve karalamakta, batılı üniversiteler ve işverenler de bu zulme karşı seslerini yükseltmeye cesaret edenleri cezalandırmak için onlarla işbirliği yapmaktadır. Bu soykırımın ardından, tıpkı Ruanda’daki Milles Collines radyosunda olduğu gibi, bu aktörler için de bir muhasebe yapılmalıdır.

Bu koşullar altında, örgütümüzün ilkeli ve etkili eylemde bulunmasına yönelik talepler her zamankinden daha fazladır. Ancak bu zorluğun üstesinden gelemedik. Koruyucu yaptırım gücü olan Güvenlik Konseyi yine ABD’nin entrikalarıyla engellendi, Genel Sekreter en hafif protestolar nedeniyle saldırı altında ve insan hakları mekanizmalarımız organize, çevrimiçi bir cezasızlık ağı tarafından sürekli iftira saldırısı altında.

Oslo’nun aldatıcı ve büyük ölçüde samimiyetsiz vaatleriyle onlarca yıldır oyalanan Örgüt, uluslararası hukuku, uluslararası insan haklarını ve Şart’ın kendisini savunma yönündeki asli görevinden saptırılmıştır.

“İki devletli çözüm” mantrası, hem gerçekte tamamen imkansız olması hem de Filistin halkının devredilemez insan haklarını hesaba katmaması nedeniyle BM koridorlarında açık bir şaka haline gelmiştir.

Yüksek Komiser!

Bu Örgüte ilk olarak 1980’lerde geldim, çünkü güçlü ABD, İngiltere ve Avrupa’nın bizim tarafımızda olmadığı durumlar da dahil olmak üzere, doğrudan insan haklarından yana olan ilkeli, norm temelli bir kurum buldum. (…) Uluslararası hukuk bizim tarafımızdaydı. İnsan hakları bizim tarafımızdaydı. Bizim tarafımızda ilkeler vardı. Otoritemiz dürüstlüğümüzden kaynaklanıyordu. Ama artık öyle değil.

Son yıllarda BM’nin önemli bölümleri ABD’nin gücüne ve İsrail Lobisi’nin korkusuna teslim olarak bu ilkeleri terk etti ve uluslararası hukukun kendisinden uzaklaştı. Bu terk edişte çok şey kaybettik, özellikle de kendi küresel güvenilirliğimizi. Ancak başarısızlıklarımız sonucunda en büyük zararı Filistin halkı gördü.

(…) Kefaretini ödememiz gereken çok şey var. Ancak kefarete giden yol açıktır. Son günlerde dünyanın dört bir yanındaki şehirlerde, dayak ve tutuklanma riskine rağmen soykırıma karşı ayağa kalkan kitlelerin sergilediği ilkeli duruştan öğreneceğimiz çok şey var. Filistinliler ve müttefikleri, her kesimden insan hakları savunucuları, Hıristiyan ve Müslüman örgütler ve “bizim adımıza değil” diyen ilerici Yahudi sesler öncülük ediyor. Tek yapmamız gereken onları takip etmek.

(…)

BM normlarına dayalı bir pozisyon neye benzer? Herkes için insan hakları ve eşitlik, failler için hesap verebilirlik, mağdurlar için telafi, savunmasızların korunması ve hak sahiplerinin güçlendirilmesi ile ilgili retorik uyarılarımıza sadık olsaydık, hepsi hukukun üstünlüğü altında ne için çalışırdık? Yemin ettiğimiz adalet vizyonunu çarpıtan propagandif sis perdelerinin ötesini görebilecek berraklığa, güçlü devletlerden korkmayı ve onlara boyun eğmeyi terk edecek cesarete ve insan hakları ve barış bayrağını gerçekten ele alma iradesine sahipsek, cevabın basit olduğuna inanıyorum. Elbette bu uzun vadeli bir proje ve dik bir tırmanış. Ancak ya şimdi başlamalıyız ya da tarifsiz bir dehşete teslim olmalıyız.

Ben on temel nokta görüyorum:

Meşru eylem: İlk olarak, BM’de bizler başarısız (ve büyük ölçüde samimiyetsiz) Oslo paradigmasını, hayali iki devletli çözümü, iktidarsız ve suç ortağı Dörtlü‘yü ve uluslararası hukuku varsayılan siyasi çıkarların emirlerine boyun eğdirmeyi terk etmeliyiz. Pozisyonlarımız özürsüz bir şekilde uluslararası insan hakları ve uluslararası hukuka dayanmalıdır.

Vizyon Netliği: Bunun sadece savaşan iki taraf arasındaki bir toprak ya da din çatışması olduğu iddiasını bir kenara bırakmalı ve orantısız derecede güçlü bir devletin yerli bir halkı etnik kökenleri temelinde sömürgeleştirdiği, zulmettiği ve mülksüzleştirdiği gerçeğini kabul etmeliyiz.

İnsan haklarına dayalı tek bir devlet: Tarihi Filistin topraklarının tamamında, Hıristiyan, Müslüman ve Yahudilerin eşit haklara sahip olduğu tek, demokratik ve laik bir devletin kurulmasını ve dolayısıyla derin ırkçı, yerleşimci-sömürgeci projenin ortadan kaldırılmasını ve topraklardaki apartheid’ın sona erdirilmesini desteklemeliyiz.

Apartheid ile Mücadele: 1970’lerde, 80’lerde ve 90’ların başında Güney Afrika için yaptığımız gibi, tüm BM çabalarını ve kaynaklarını apartheid ile mücadeleye yönlendirmeliyiz.

Geri Dönüş ve Tazminat: Şu anda işgal altındaki topraklarda, Lübnan’da, Ürdün’de, Suriye’de ve dünyanın dört bir yanındaki diasporada yaşayan tüm Filistinliler ve aileleri için geri dönüş ve tam tazminat hakkını yeniden teyit etmeli ve bu konuda ısrarcı olmalıyız.

Hakikat ve Adalet: Gerçeği belgelemek ve tüm faillerin hesap verebilirliğini, tüm mağdurların mağduriyetlerinin giderilmesini ve belgelenmiş adaletsizliklerin telafi edilmesini sağlamak için onlarca yıllık birikmiş BM soruşturmaları, incelemeleri ve raporlarından tam olarak yararlanarak bir geçiş dönemi adaleti süreci çağrısında bulunmalıyız.

Koruma: Sivilleri nehirden denize kadar koruyacak, iyi kaynaklara sahip ve güçlü bir şekilde yetkilendirilmiş bir BM koruma gücünün konuşlandırılması için baskı yapmalıyız.

Silahsızlanma: Çatışmanın bölgenin ve muhtemelen ötesinin tamamen yok olmasına yol açmaması için İsrail’in devasa nükleer, kimyasal ve biyolojik silah stoklarının ortadan kaldırılmasını ve imha edilmesini savunmalıyız.

Arabuluculuk: ABD ve diğer batılı güçlerin aslında güvenilir arabulucular olmadığını, aksine Filistinlilerin haklarının ihlalinde İsrail ile suç ortaklığı yapan çatışmanın gerçek tarafları olduğunu kabul etmeli ve onlarla bu şekilde ilişki kurmalıyız.

Dayanışma: Filistin halkı ve insan haklarıyla dayanışma içinde olan Filistinli, İsrailli, Yahudi, Müslüman ve Hıristiyan insan hakları savunucularına kapılarımızı (ve SG’nin kapılarını) ardına kadar açmalı ve İsrail lobicilerinin BM liderlerinin ofislerine sınırsız akışını durdurmalıyız.

Bunu başarmak yıllar alacaktır ve batılı güçler bizimle her adımda mücadele edecektir, bu nedenle kararlı olmalıyız. Yakın vadede, derhal ateşkes sağlanması ve Gazze’ye yönelik uzun süredir devam eden kuşatmanın sona erdirilmesi için çalışmalı, Gazze, Kudüs ve Batı Şeria’da (ve başka yerlerde) yapılan etnik temizliğe karşı durmalı, Gazze’deki soykırım saldırısını belgelemeli, Filistinlilere büyük çaplı insani yardım ve yeniden yapılanma sağlanmasına yardımcı olmalı, travma geçiren meslektaşlarımız ve aileleriyle ilgilenmeli ve BM’nin siyasi ofislerinde ilkeli bir yaklaşım için var gücümüzle mücadele etmeliyiz.

BM’nin bugüne kadar Filistin’de başarısız olması geri çekilmemiz için bir neden değildir. Aksine, geçmişin başarısız paradigmasını terk etmek ve daha ilkeli bir yolu tamamen benimsemek için bize cesaret vermelidir. OHCHR olarak, dünyanın dört bir yanında büyüyen apartheid karşıtı harekete cesurca ve gururla katılalım ve logomuzu Filistin halkı için eşitlik ve insan hakları bayrağına ekleyelim. Dünya bizi izliyor. Hepimiz tarihin bu kritik anında nerede durduğumuzun hesabını vereceğiz. Adaletin yanında yer alalım.

Yüksek Komiser Volker, masamdan bu son çağrıyı dinlediğiniz için size teşekkür ederim. Otuz yılı aşkın hizmetimin ardından birkaç gün içinde son kez ofisten ayrılacağım. Ancak gelecekte yardımcı olabileceğim bir konu olursa lütfen bana ulaşmaktan çekinmeyin.