Hırvatistan’ın düşüşü: Bir jenerasyonun sonu, yenisinin sancıları

HASAN CÜCÜK | HABER ANALİZ

Hırvatistan futbolu uzun yıllar boyunca küçük nüfusunun büyük futbol başarısıyla anıldı. 1998’de Dünya Kupası üçüncülüğüyle Avrupa’nın dikkatini çeken ülke, 2018’de final oynadı, 2022’de bir kez daha kürsüye çıkarak üçüncü oldu. Aradan geçen yıllarda “Hırvatistan nasıl bu kadar iyi futbolcu yetiştiriyor?” sorusu defalarca soruldu.

Ancak Rijeka’da İngiltere karşısında alınan 7-0’lık tarihi yenilgi, artık başka bir soruyu gündeme getiriyor: Hırvatistan bu başarıların ardından yeni bir takım kurmayı başarabildi mi?

Cevap şimdilik pek iç açıcı değil.

İngiltere karşısındaki 7-0, bağımsızlığını kazandığı 1991’den bu yana Hırvatistan’ın aldığı en ağır yenilgi. Daha da çarpıcı olanı, bu mağlubiyetin tesadüfi bir kötü gün görüntüsü vermemesi. İngiltere ilk yarıyı 4-0 önde kapattı, ikinci yarıda da üç gol daha buldu. Hırvatistan’ın savunma organizasyonu, ikili mücadeleleri, takım bütünlüğü ve reaksiyon kabiliyeti neredeyse tamamen ortadan kalktı.

Luka Modrić’in maç sonundaki sözleri bu yüzden skordan daha önemliydi.

“20 yıldır milli takımdayım, ilk kez bir maçtan sonra utanıyorum” diyen 41 yaşındaki kaptan, yalnızca 7-0’lık yenilgiyi değil, Hırvatistan’ın yıllar içerisinde oluşturduğu futbol kimliğinin sahada kaybolmasını eleştirdi. Modrić’e göre takımda mücadele, agresiflik, yardımlaşma ve birliktelik yoktu.

İşte asıl tehlike burada.

Modrić sonrası hayat başladı ama Hırvatistan hazır değil

Hırvatistan’ın son 10 yılı büyük ölçüde bir altın jenerasyonun üzerine kuruldu. Modrić bu jenerasyonun beyni, Ivan Perišić hücumdaki enerjisi, Mateo Kovačić orta sahadaki devamlılığı, Marcelo Brozović ise oyunun ritmini belirleyen oyuncusu oldu. Andrej Kramarić de hücumun önemli parçalarından biriydi.

Bu oyuncuların birçoğu artık kariyerlerinin son bölümünde.

2026 Dünya Kupası kadrosuna bakıldığında tablo açıkça görülüyor. Modrić 1985, Perišić 1989, Kramarić 1991, Kovačić ise 1994 doğumlu. Buna karşılık Martin Baturina 2003, Petar Sučić 2003, Igor Matanović 2003 ve Luka Vušković 2007 doğumlu. Yani Hırvatistan yeni jenerasyonu sahaya sürmeye başlamış durumda; ancak gençlerin, önceki kuşağın ağırlığını henüz taşıyamadığı da ortada.

Sorun genç oyuncuların kötü olması değil. Sorun, Modrić kuşağının çıtasının olağanüstü yüksek olması.

Hırvatistan’ın 2018 ve 2022’de yaptığı şey sıradan bir başarı değildi. 2018’de Dünya Kupası finaline çıkan, 2022’de üçüncü olan bir ülkenin yeni jenerasyonundan aynı seviyeyi beklemek zaten gerçekçi değil. Ancak yeni takımın en azından rekabetçi, organize ve mücadeleci olması beklenir.

İngiltere karşısında bunların hiçbiri yoktu.

Hırvatistan’ın sırrı aslında hâlâ var

Burada Hırvat futbolunun hakkını teslim etmek gerekiyor. Çünkü bu ülkenin oyuncu üretme modeli çökmüş değil.

UEFA’nın verilerine göre Hırvatistan’ın EURO 2020 kadrosundaki 26 oyuncunun tamamı federasyonun genç oyuncu geliştirme sisteminden geçmişti. Hırvatistan yıllardır küçük nüfusuna rağmen olağanüstü bir futbolcu üretim mekanizmasına sahip.

Dinamo Zagreb başta olmak üzere kulüplerin altyapıları, oyuncuların erken yaşta teknik gelişimine ve Avrupa futboluna hazırlanmasına büyük katkı sağlıyor.

Ancak artık Avrupa futbolunda rekabet başka bir noktaya geldi.

Hırvatistan oyuncu yetiştiriyor fakat İngiltere, İspanya, Fransa veya Almanya gibi ülkeler aynı anda çok daha geniş bir oyuncu havuzundan seçim yapabiliyor. Hırvatistan’ın avantajı yetenek üretmekse, dezavantajı o yeteneklerin her jenerasyonda Modrić, Rakitić, Mandžukić, Perišić ve Brozović seviyesinde birkaç oyuncuya dönüşmesini beklemek.

Bu sürdürülebilir bir model değil.

7-0’ın altında taktikten daha büyük bir problem var

İngiltere’nin dördüncü golü bu açıdan sembolik.

Martin Baturina, Bukayo Saka’yı takip ediyor, rakibini yakalıyor ancak birkaç metre sonra markajı bırakıyor. Saka ceza sahasında yeniden tamamen boş kalıyor ve gol geliyor.

Bu sadece bireysel bir hata olarak değerlendirilemez.

Bir takım 4-0 gerideyken savunma konsantrasyonunu kaybedebilir. Ancak büyük takımların karakteri tam da böyle anlarda ortaya çıkar. Hırvatistan’ın sorunu ise İngiltere’nin baskısı karşısında yalnızca savunmada değil, takım olarak çözülmesi oldu.

Nitekim Hırvatistan Teknik Direktörü Slaven Bilić de İngiltere’nin her alanda daha hızlı, daha agresif ve daha iyi olduğunu kabul etti.

Bilić’in “blackout” yani zihinsel bir kopuş ihtimalinden söz etmesi anlaşılabilir. Fakat Hırvatistan’ın son maçlarına bakıldığında bunun yalnızca 90 dakikalık bir karartma olup olmadığı tartışmalı.

Son sekiz günde Çekya’yı 2-1 yenen, İspanya’ya 4-1 kaybeden ve İngiltere’den 7-0 mağlup ayrılan bir takım var. Üç maçta yenilen 12 gol, problemin yalnızca tek bir karşılaşmaya indirgenemeyeceğini gösteriyor.

Bilić’in işi neden zor?

Slaven Bilić için tablo daha da karmaşık.

Hırvatistan’ın başına yeniden geçmek, geçmişteki başarıları nedeniyle romantik bir tercih olarak görülebilir. Ancak 2006-2012 dönemindeki Bilić ile bugünkü Hırvatistan aynı takım değil.

Bilić’in önünde iki seçenek bulunuyor:

Ya Modrić ve diğer tecrübeli isimlerden mümkün olduğu kadar yararlanıp eski düzeni birkaç yıl daha sürdürmeye çalışacak…

Ya da acı bir geçiş dönemini göze alıp genç oyunculara daha fazla sorumluluk verecek.

İkinci seçenek daha sancılı olabilir ama uzun vadede kaçınılmaz görünüyor.

Çünkü Modrić’in sonsuza kadar Hırvatistan’ın futbol aklını taşıması mümkün değil.

FIFA sıralaması da alarm veriyor

Hırvatistan hâlâ dünya futbolunun üst seviyesinde. FIFA’nın son resmi sıralamasında 13. sırada bulunuyor. Ancak bu bile düşüşün göreceli olduğunu gösteriyor. 2018’de 4. sıraya kadar çıkan, 2019’da 6. olan Hırvatistan, 2022’de Dünya Kupası üçüncülüğünün ardından yeniden 7. sıraya yükselmişti. Son yıllarda ise 10-13 bandına geriledi.

Dolayısıyla Hırvatistan henüz “küçük bir futbol ülkesi” seviyesine dönmüş değil.

Tam tersine, hâlâ Avrupa’nın önemli milli takımlarından biri.

Fakat zirvedeki Hırvatistan ile bugünkü Hırvatistan arasındaki fark giderek açılıyor.

Kaynak: Tr724
***Mutluluk, adalet, özgürlük, hukuk, insanlık ve sevgi paylaştıkça artar***