NATO komuta yapısında Avrupa’nın ağırlığı artıyor

NATO, komuta yapısında üst düzey görev dağılımını yeniden düzenleyerek Avrupalı müttefiklerin İttifak içindeki askerî liderlik rolünü belirgin şekilde artırma kararı aldı. NATO, bunun “daha adil bir yük ve sorumluluk paylaşımı” hedefinin parçası olduğunu açıkladı.

Diplomatik kaynaklardan edinilen bilgilere göre, bu bağlamda Almanya, İttifak’ın askerî komuta yapısında ABD’den daha fazla üst düzey pozisyon üstlenecek. Yeni düzenlemeye göre İngiltere, ABD’nin yönettiği Norfolk Müşterek Kuvvet Komutanlığı’nın komutasını devralacak. İtalya, yine ABD’nin liderliğindeki Napoli Müşterek Kuvvet Komutanlığı’nın yönetimini üstlenecek. Almanya ve Polonya ise Brunssum Müşterek Kuvvet Komutanlığı’nın komutasını dönüşümlü olarak paylaşacak.

Bu değişikliklerle birlikte NATO’nun kriz ve çatışma dönemlerinde operasyonel liderlik işlevi gören üç Müşterek Kuvvet Komutanlığı’nın tamamı Avrupalı müttefikler tarafından yönetilecek.

ABD’nin sorumluluğu sürecek

Öte yandan ABD, NATO’nun kara, hava ve deniz kuvvetlerinden sorumlu en üst düzey üç stratejik komutanlığını yönetecek. ABD, Müttefik Kara Komutanlığı ve Müttefik Hava Komutanlığının komutasını elinde bulundurmaya devam ederken Müttefik Deniz Komutanlığının komutasını da üstlenecek.

NATO Askerî Komitesi Başkanı Amiral Giuseppe Cavo Dragone, ABD’nin NATO’ya bağlılığını vurgulayarak, Washington’un Avrupa Müttefik Kuvvetler Yüksek Komutanı (SACEUR) görevini sürdürmesinin bunun en açık göstergesi olduğunu belirtti.

Komuta yapısındaki değişikliklerin, mevcut personel rotasyon takvimine uygun şekilde önümüzdeki yıllarda kademeli olarak uygulanacağı bildirildi.

Almanya’nın komuta yapısında sayısal olarak daha güçlü görünmesinin, yalnızca üç ve dört yıldızlı komutanlıkların değil, diğer general rütbeli pozisyonların da toplam hesaplamaya dahil edilmesinden kaynaklandığı ifade edildi.

NATO müttefikleri, 6 Şubat 2026’da İttifak’ın komuta yapısında üst düzey sorumlulukların yeniden dağıtılmasına yönelik önemli bir karar alarak Avrupa ülkelerinin askerî liderlikte daha görünür bir rol üstlenmesinin önünü açmıştı.