Günümüzden yaklaşık 7 bin 300 yıl önce (MÖ 5250 civarı) Japonya’nın güneybatı kıyılarında meydana gelen devasa Kikai–Akahoya volkanik patlaması, dünya tarihinin kaydettiği en yıkıcı doğa olaylarından biri olarak kabul ediliyor. Volkanik Patlama İndeksi‘nde 8 üzerinden 7 şiddetinde değerlendirilen bu süper patlama; adaları sarsan depremlere, dev tsunamilere ve manzarayı metrelerce kalınlıkta örten kül tabakalarına yol açmıştı. Science Advances dergisinde yayımlanan uluslararası araştırma, bu felaketin ardından yaşanan insan kıyımını ve hayatta kalanların sergilediği olağanüstü uyum yeteneğini ortaya koydu.
540 ARKEOLOJİK ÖRNEKLE NÜFUS HAREKETLİLİĞİ HARİTALANDIRILDI
Lund Üniversitesi’nden arkeolog Peter Jordan ve Cambridge Üniversitesi’nden Enrico Crema önderliğindeki ekip, Japonya genelinden toplanan 8 bin ila 6 bin 500 yıl öncesine ait 540 arkeolojik örneği mercek altına aldı. Radyokarbon tarihlendirme yöntemleriyle elde edilen kemik ve kömür kalıntıları incelenerek, patlama öncesi ve sonrasındaki nüfus yoğunluğu haritalandırıldı.
Elde edilen veriler, patlama merkezine en yakın bölgelerin uzun süre tamamen yaşanamaz hale geldiğini gösterdi. Ancak yıkım alanının hemen dışındaki toplulukların tamamen yok olmak yerine; yeni bölgelere göç ettiği, yeni üretim teknikleri geliştirdiği ve radikal sosyal dönüşümler geçirdiği saptandı.
DENİZ EKOSİSTEMİNİN TOPARLANMASI İNSANLARI KIYILARA YÖNLENDİRDİ
Araştırma, felaket sonrasında ekosistemin en hızlı toparlanan halkasının deniz yaşamı olduğunu ortaya çıkardı. İç kesimlerde avlanma imkanlarını kaybeden Jomon avcı-toplayıcı toplulukları, hayatta kalabilmek adına kıyı bölgelerine göç ederek denizel besin kaynaklarına dayalı yeni bir yaşam modeline geçiş yaptı.
Yapılan analizler, adanın kuzeyindeki toplulukların felakete rağmen büyümeye devam ettiğini kanıtladı. Uzmanlar, bu durumun felaket bölgesinden kaçan göçmenlerin kuzeydeki topluluklara entegre olmasıyla açıklanabileceğini ifade ediyor.
KÜL TABAKASI BESİN ZİNCİRİNİ FELÇ ETTİ
Patlama merkezinden uzak bölgelerde dahi nüfus artışının geçici olarak durduğu tespit edildi. Bilim insanları, bu durumu patlamanın tetiklediği kısa süreli küresel soğumaya ve kül tabakalarının otçul hayvanlar üzerindeki yıkıcı etkisine bağlıyor. Volkanik küllerle kaplanan otları yiyen geyik ve yaban domuzlarının dişlerinin hızla aşındığı, bu durumun hayvan ömürlerini kısaltarak insan topluluklarının ana besin kaynaklarını kısıtladığı kaydedildi.
İklim krizlerinin ve aşırı hava olaylarının arttığı günümüzde bu araştırma, insanlığın ani çevre felaketlerine ve yıkımlara karşı direnç gösterme, iş birliği yapma ve hayatta kalma kapasitesini anlamak açısından kritik bir tarihsel örnek sunuyor.
***Mutluluk, adalet, özgürlük, hukuk, insanlık ve sevgi paylaştıkça artar***
