Bu hafta korkusuz kadınları anlatan iki yapım vizyona girdi. Psikolojik gerilim “Fall 2: Ölümcül Tırmanış”, 2022’nin sürpriz filmi “Fall”un (Düşüş) devamı niteliğinde. Bütçesi 3 milyon dolar olan film dünyada 21.8 milyon dolar gişe hasılatı yapıp eleştirmenlerden, izleyiciden büyük beğeni alınca devam filmine girişildi hatta serinin üçüncü bölümünün hazırlıkları başladı bile. “Düşüş 1”de kocası tırmanışta ölünce depresyona giren Becky en iyi arkadaşı Shiloh’la birlikte 610 metre yüksekliğinde bir kuleye tırmanıp eşinin küllerini serpmek, korkularıyla yüzleşmek ister. Paslı merdiven kopunca iki arkadaş kulenin tepesindeki dar platformda mahsur kalırlar. Filmin hayranları Peter Spierig’le Michael Spierig ilk filmin atmosferine uygun yeni bir unsur buldular: Tahta köprü. Shiloh’un yakın arkadaşı Luce ablasını çok özleyen Jax’ten ablasının anısını yaşatması için onunla birlikte Tayland’a gelmesini ister. Acısını dindirmek isteyen Jax bu yolculuğa “evet” der. Tayland’daki 30 yıldır halka kapalı olan Kwan Dağı’na tırmanmaya karar verip rehber Jo’yu tutarlar.
HİTCHCOCK’A SAYGI
Aşırı riskli ortamlarda psikolojik gerilimi yönetme konusunda sağlam deneyime sahip olan Spierig kardeşler tehlikeli macerayı 1200 metrelik dağa taşıdılar, ilk filmin aşırı yükseklik, hayatta kalma vurgusunu sürdürdüler. Jax kırılgan, hassas, duygusal, Luce maceracı, Jo gizemlidir. “Dağın Şeytan Dirseği” köşesine geldiklerinde deprem yürüme tahtalarını koparır, Jo kaybolur. Jax’le Luce krişlerin üstünde kalırlar. Yönetmenler kamera hareketleriyle izleyiciyi olayın içine katarlar; birçok sahne Jax’in gözünden çekildi. Film süresince Spierig’ler ustaları Alfred Hitchcock’un kült gerilimlerine saygıda bulundular. Zincirlerin kopması, çivilerin tahtadan fırlaması gerilimi iyice artırır. Gerilimi abartıp sonra geri çekilirler.
Vidanın gevşediği görülür ama vida düşmez, bu detay gerilimi sürekli besler. İlk film izlenip gerçekçi çekimler yapıldı, setler kuruldu, yeşil ekran kullanılmadı. Oyuncular tellerle bağlandı, güneşe, yağmura, sıcağa, soğuğa maruz kaldılar. Tüm ekip her şeye hazırdı, tam bir takım çalışması yapıldı. Oyuncular Harriet Slater, Arsene Thomas, Tom Brittney’in performansları, kurgudaki detay çekimler, geniş ve yakın planlar çok başarılı. İki film arasındaki süreklilik hep korundu. Ses tasarımlarına çok özen gösterildi. Bohemian Rhapsody ile ses miksajı Oscar’ı kazanan Paul Massey, ses süpervizörü David Barber gibi efsane isimler filmde çalıştılar. Ses, eşlikçi olmaktan çıkıp ortamın düşmanlığının temel anlatıcısına dönüştü.
ABD’DEKİ DERİN DEVLET
Adam Wingard özgün düşük bütçeli gerilim filmleriyle çıkış yaptıktan sonra 300 milyon dolarlık bütçeyle “Godzilla ve Kong: Yeni Krallık” (2024) filmini çekti. Yeni filmi “Saldırı”da (Onslaught) B sınıfı filmlerinin çılgınlığını A sınıfıyla birleştirdi. 10 yıldır “franchise” projelerinde çalışan yönetmen başkasının kurallarına göre davranmak zorunda kalmasını, bununla birlikte bir sürü siyasi entrika ve uzlaşma olduğunu belirtiyor. Godzilla filminin ortasında artık stüdyo filmi çekmeyeceğim diyen Wingard, “Saldırı”da sert, ordu gazisi, keskin nişancı, bekar anne Celeste, kendinden olgun küçük sempatik kızı Daisy’iyle çölün ortasında bir karavan parkında yaşar. Günleri silahlar, atış talimleriyle geçer. Parka yakın askeri tesiste Nazi doktor Kamller genetiği değiştirilmiş süper asker deneyini yaparken askerler herkesi öldürüp kaçarlar. Referans olarak John Carpenter’ın kült klasiği “13. Bölgeye Saldırı” (1976) filmini alan sinemacı 11 Eylül’den sonra komplo teorileriyle ilgilendiğini belirtiyor.
ABD’de derin devletin çok gizli olaylara tanık olan vatandaşlarını ortadan nasıl kaldırdığını, tüm izleri sildiğini açıkça yansıtan filmin başlangıç jeneriği ilginç ve açıklayıcı: Amerikan halkı bir nesil boyunca hiç savaşsız kalmadı. Daisy rolünde Blake Kennedy’nin dikkat çektiği, Adria Arjona, Dan Stevens, Michael Biehn, Rebecca Hall, Reginald Veljohnson oyuncu kadrosundalar.
***Mutluluk, adalet, özgürlük, hukuk, insanlık ve sevgi paylaştıkça artar***
