Sakarya Milletvekili Ümit Dikbayır, CHP’den istifasının ardından AKP’ye katılması için kendisine teklif yapıldığını ve Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan ile Külliye’de görüştüğünü açıkladı. Dikbayır, partiye katılım teklifinin bizzat Erdoğan tarafından yapıldığını, görüşmede 14 Ağustos’ta olası bir katılımın da konuşulduğunu söyledi. Ancak henüz kararını vermeden görüşmenin kamuoyuna yansıdığını belirten Dikbayır, transferin gerçekleşmemesiyle ilgili olarak başka bir siyasi partinin genel başkanının Erdoğan’a itiraz ettiği yönünde bilgi aldığını, bunun doğruluğunu bilmediğini ifade etti. Dikbayır’ın AKP’ye katılmasına Meral Akşener’in Erdoğan’ı arayarak engel olduğu medyaya yansımıştı.
CHP’den istifa ettikten sonra AKP’ye katılacağı öne sürülen ancak transferi gerçekleşmeyen Sakarya Milletvekili Ümit Dikbayır, sürecin perde arkasına ilişkin videolu açıklama yaptı. Dikbayır, CHP’den ayrılmasının ardından AKP Konya Milletvekili Ünal Karaman’ın kendisiyle iletişime geçtiğini ve Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın görüşmek istediğini bildirdiğini söyledi. Külliye’de gerçekleşen görüşmede Erdoğan’ın kendisine AKP’ye katılması yönünde doğrudan teklifte bulunduğunu açıkladı. Teklifi hemen kabul etmediğini belirten Dikbayır, ailesi, siyasi yol arkadaşları ve ekibiyle görüşmeden karar veremeyeceğini Erdoğan’a söylediğini aktardı. Görüşmelerin olumlu sonuçlanması halinde 14 Ağustos’ta partiye katılım ihtimalinin de konuşulduğunu ifade etti. Görüşme kamuoyuna yansıdığında henüz kararını vermediğini, ancak Erdoğan ile yaptığı görüşmeyi de inkâr etmek istemediği için süreç boyunca sessiz kaldığını söyledi. Transferin daha sonra neden gerçekleşmediğine ilişkin ise kendisine ulaşan bir bilgiyi paylaşan Dikbayır, daha önce birlikte siyaset yaptığı bir partinin genel başkanının Erdoğan’la görüşerek kendisinin AKP’ye katılmasına itiraz ettiği yönünde duyum aldığını belirtti. Dikbayır, bu bilginin doğruluğunu bilmediğinin özellikle altını çizdi.
Ümit Dikbayır’ın kendi anlatımına göre AKP’ye geçişi zaten kesinleşmiş değildi. Erdoğan kendisine teklif yaptı, 14 Ağustos’ta katılım ihtimali konuşuldu; ancak Dikbayır, ailesi ve ekibiyle istişare etmeden karar vermeyeceğini söyledi. Transferin neden tamamen rafa kalktığı konusunda ise kesin bir neden açıklamıyor. Sadece kendisine, daha önce birlikte siyaset yaptığı bir partinin genel başkanının Erdoğan’la görüşerek Dikbayır’ın AKP’ye katılmasına itiraz ettiği ve sürecin bu nedenle sona erdiği yönünde bilgi ulaştığını söylüyor. Fakat hemen ardından, “Bunun ne kadarının doğru olduğunu bilmiyorum.” diyerek bunun teyitli bir bilgi olmadığını özellikle belirtiyor.
Ümit Dikbayır’ın açıklamasının tamamı şöyle:
“Değerli vatandaşlarımız, her birinizi ayrı ayrı sevgi ve saygıyla selamlıyorum. Bugün sizlere bütün kalbimi açarak konuşmak istiyorum. Öncelikle şunu ifade etmek isterim; bu süreçte beni seven, bana güvenen ve yıllardır yanımda duran insanları istemeden üzdüğümün farkındayım. Bazı dostlarımın, yol arkadaşlarımın ve hemşehrilerimin yaşananlar karşısında kırıldığını, şaşırdığını ve bana sitem ettiğini görüyorum. Bu duyguları yok saymıyorum, aksine hepsini anlıyor, önemsiyor ve sonuna kadar hak veriyorum.
Belki bazı şeyleri daha erken ve daha açık anlatmalıydım. Yaptığım iletişim hatasının kamuoyunda nasıl karşılanabileceğini daha iyi hesaplamalıydım. Bu nedenle beni seven ve benden belirli bir siyasi duruş bekleyen insanlara karşı kendimi açıklama sorumluluğu hissediyorum. Bunu bir borç ve üzerimde bir vebal olduğunu biliyorum. Onun için bugün karşınızdayım. Sadece yaşadıklarımı olduğu gibi anlatmak ve gerçekleri bütün samimiyetimle anlatmak istiyorum.
Bildiğiniz gibi Cumhuriyet Halk Partisi’nden istifa ettim ve ederken de gerekli açıklamayı yapmıştım. Bir süre durup düşünmek, bundan sonra ülkeme, milletime ve temsil ettiğim insanlara karşı sorumluluğumu en doğru şekilde nasıl yerine getirebileceğimi değerlendirmek istiyordum aslında. İstifamdan sonra AK Parti Konya Milletvekili Sayın Ünal Karaman benimle görüştü. Sayın Cumhurbaşkanının benimle görüşmek istediğini ve bir davetinin olduğunu söyledi. Ben de bu davete icabet ettim tabii ki. Çünkü benim 35 yıllık aldığım siyasi terbiye bunu gerektirir. Siyasi görüşlerimiz farklı olabilir, aynı partide olmayabiliriz, birbirimizi memleketin faydası için eleştirebiliriz ama Türkiye Cumhuriyeti’nin Cumhurbaşkanı sizi konuşmak üzere davet ediyorsa gider görüşürsünüz. Ben de bunu yaptım.
Sayın Cumhurbaşkanı ile gerçekleştirdiğimiz görüşmede kendisi AK Parti’ye katılmam yönündeki düşüncesini ve davetini ifade etti. Ben de kendisine açıkça şunu söyledim; ‘Bu benim tek başıma ve bir anda verebileceğim bir karar değil Sayın Cumhurbaşkanım’ dedim. Ailemle konuşmam gerektiğini, yıllardır beraber yol yürüdüğüm yol arkadaşlarımla, ekibimle ve sorumluluğunu taşıdığım insanlarla istişare etmeden böyle bir karar veremeyeceğimi ifade ettim. Karşılıklı değerlendirmelerin olumlu sonuçlanması halinde 14 Ağustos tarihinde bir katılım olabileceğini de konuşuldu.
Fakat burada önemli bir hususun altını özellikle çizmek istiyorum. Ben o görüşmeden çıkarken hayırlısı olsun diyerek ayrıldık. Kendi içimde bunun değerlendirmesini yapıyordum. Yıllardır muhalefette eleştirdiğim bazı meselelerin düzelmesine içeriden katkı sağlayabilir miyim? İnandığım doğruları orada da aynı şekilde savunabilir miyim? Ve en önemlisi memleketime nerede daha fazla faydalı olabilirim? Belki kafamdaki sorular bunlardı. Siyasete girdiğim ilk günden bugüne kadar Atatürk’ten, Cumhuriyet’ten ve inandığım değerlerden vazgeçmedim. Bundan sonra da asla vazgeçmeyeceğim. Benim için asıl mesele bulunduğum yerde bu ülkeye, milletimize ne kadar faydalı olabileceğimdir.
Ancak ben henüz bütün bunları değerlendirirken yaptığımız görüşme kamuoyuna yansıdı ve sanki kararımı vermişim, AK Parti’ye katılmam kesinleşmiş gibi bir hava oluşturuldu. İşte işin en zor ve üzücü tarafı da burada başladı. Çıkıp böyle bir şey yok diyemezdim çünkü bir görüşme olmuştu, Sayın Cumhurbaşkanı’nın bir daveti olmuştu. Olmuş bir görüşmeyi olmamış gibi anlatmak bana yakışmazdı zaten. Ama bunu yalanlamayınca da bu defa henüz vermediğim bir kararın sanki sahibiymişim gibi insanların karşısına çıktım.
Bugün geriye dönüp baktığımda bir şeyi de bütün samimiyetimle söylemek istiyorum. Bana kızan insanları anlıyorum, çok haklılar. Yıllardır beni belirli bir siyasi çizgide tanımış, söylediklerimi dinlemiş, mücadelemi takip etmiş insanların böyle bir haber karşısında şaşırmasını, kırılmasını, hatta bana kızmasını anlıyorum. Özellikle de süreç eksik bilgilerle ve farklı anlatımlarla kamuoyuna yansıdıysa ben o tepkilerin tamamını aynı kefeye koymuyorum zaten. Samimiyetle ‘Biz seni böyle tanımadık’ diyerek bana sitem eden insanların sözlerini de çok ama çok önemsiyorum. Çünkü biliyorum ki o tepkinin altında yıllardır bana duydukları güven ve benden bekledikleri siyasi bir duruş var. Bunda da haklılar, bunu yok sayamam. Ben de kendi payıma düşeni aldım, alıyorum.
Belki bazı şeyleri daha erken anlatmalıydım. Belki siyasi nezaket gereği attığım bazı adımların kamuoyunda nasıl algılanabileceğini daha iyi hesaplamalıydım. İnsan hata yapabilir, yanlış karar verebilir, bazen kendisini doğru ifade edemeyebilir. Ben hiçbir zaman ‘Ben hata yapmam’ diyen bir insan olmadım hiç. Ama bir konuda vicdanım çok rahat: Ben insanları kandırmam. Yaşanmamış bir şeyi yaşanmış gibi ya da yaşanmış bir şeyi de hiç olmamış gibi anlatmam. Çünkü bugün bir makamda olursunuz, yarın olmazsınız. Bunların hepsi gelir geçer ama geriye insanın sözü kalır, itibarı kalır, vicdanı kalır.
Sonraki süreçte daha önce birlikte siyaset yaptığım bir siyasi partinin genel başkanının Sayın Cumhurbaşkanı ile görüşerek benim AK Parti’ye katılmama itiraz ettiği ve bu nedenle de sürecin sona erdiği yönünde bazı bilgiler bana da ulaştı. Bunun ne kadarının doğru olduğunu bilmiyorum. Açıkçası bu söylentilerle de ilgilenmiyorum. Ama burada bir hakkı da teslim etmek isterim. Sayın Cumhurbaşkanı beni davet etti, Külliye’de kabul etti, düşüncelerimi dinledi ve görüşmemiz boyunca son derece nazik bir yaklaşım gösterdi. Bunu söylemek benim için siyasi görüş meselesi değil, nezaket meselesidir. Bu sözlerimin bu çerçevede anlaşılmasını isterim.
Ben yalnızca kendi yaşadığımı anlatıyorum. Çünkü hakkımda çok şey söylendi, çok şey yazıldı. İnsanların zihninde farklı hikayeler oluştu. Ben de kendi hikayemi yaşadığım şekliyle anlatmayı hem kendime hem de kamuoyuna karşı bir sorumluluk olarak görüyorum. Hayatım boyunca doğru bildiğimi söylemeye devam edeceğim. Yanlış gördüğümü de ülkemiz ve milletimizin faydasına eleştireceğim. Benim siyaset anlayışım dün de buydu, bugün de bu. Dün bu değerlerden vazgeçmedim, bugün de vazgeçmiyorum, yarın da asla vazgeçmeyeceğim.
Bu süreçten benim de çıkardığım dersler var. Kırdığım, üzdüğüm insanlar olduysa onların duygularını anlıyorum. Bana samimiyetle kızanların, eleştirenlerin ve sitem edenlerin sözlerini de duyuyorum ve sonuna kadar hak veriyorum. Ama herkes şundan emin olsun: Ben gerçeği saklayarak, insanları kandırarak ya da dün söylediğimi bugün inkâr ederek siyaset yapmayacağım. Bugün karşınıza çıkmamın sebebi de bundan ibaret. Sadece yaşadığım gerçeği kendi penceremden ve bütün samimiyetimle anlatmak istedim. Gerisinin takdiri her zaman olduğu gibi aziz milletimizindir. Hepinizi sevgiyle ve saygıyla selamlıyorum.”
Kaynak: Tr724
***Mutluluk, adalet, özgürlük, hukuk, insanlık ve sevgi paylaştıkça artar***
