Bilquis Erely ile Tom King’in Supergirl: Woman of Tomorrow (2022) adlı çizgi romanından esinlenen yönetmen Craig Gillespie’nin Supergirl’ün de Çelik Adam Superman’in kuzeni Kara Zor-El rolünü Milly Alcock (House of the Dragon) üstlendi. Başına buyruk, özgür Kriptonlu, tüm ailesi haydutlar tarafından öldürülen genç uzaylı Ruthye’nin sorumluluğunu üstlenmek zorunda kalır. Kara süper köpeği Krypto, haydut Krem tarafından zehirlenince Ruthye’le birlikte Krem ve çetesini avlamak için galaksiler arası yolculuğa çıkar.
Öykü, aksiyon, komedi, dram, türlerinin ustaca karışımından oluşur. Kara’nın yetiştirilme biçimi Superman’den tümüyle farklıdır, ölmekte olan Krypton gezegeninde büyümüş, ailesi ölmüştür, bunlar onu sert, güvensiz biri yapmıştır. Superman ise onun tam tersidir, insanların iyi yönlerini görür. Kara asi ruhludur, mükemmel değildir. Superman dünyevi bir umut düşüncesine bağlıdır, Kara Kripton’un ağırlığını taşır, içinde travmayı, yalnızlığı, öfkeyi barındırır.
FEMİNİST UZAY WESTERN’İ
Kadın süper kahramanlar erkek süper kahramanlardan daha mükemmeldir. Film hep uzayda geçer. Her aksiyon sahnesi Kara’nın duygusal durumuyla bağlantılıdır, o öfkeliyse kamera saldırgan, sürekli hareket halindedir, iyi ve rahatsa kamera daha akıcıdır.
Karmaşık kadın karakterleriyle tanınan (Ben Tonya, Cruella) Gillespie kadınlardan yana feminist aksiyonla karşımızdadır. Supergirl adeta Mad Max gibidir, olaylar kirli, yoksul, suç oranın yüksek olduğu bir evrende geçer, kötü adamların sayısı iyilerden fazladır.Yıldız Savaşları’ndaki uzaylı yaratıklardan daha renkli karakterler vardır. Kara, köpeğine panzehiri zamanında götürmek için ödül avcısı ,aşırı şiddet yanlısı, kibirli, bencil Lobo’yla işbirliği yapar.
Film içerik olarak tipik bir süper kahraman filminden farklıdır, uzay western’i gibi daha karanlıktır, karakter odaklıdır. Milly Alcock ve Jason Momoa ayrıksı oyunculuklarıyla dikkat çekerler. Öteki rollerde Eve Ridley, Matthias Schoenaerts, David Corenswet yer alır. Yapım ve makyaj tasarımları çok başarılıdır. Supergirl /Çelik Kız, 42 yıllık uzun bir aradan sonra beyaz perdeye yeniden geri dönüyor.
GÖLGE VE IŞIK ARASINDA
Aktör Harris Dickinson (Babygirl) ilk uzun metrajı Serseri’nin senaryosunu yazarken evsizlere yardım eden derneklerde gönüllü olarak edindiği deneyimlerinden ilham aldı. Başroldeki Frank Dillane yoğun performansıyla Cannes Film Festivali’nde (2025) en iyi erkek oyuncu ödülünü kazandı. Serseri (Urchin) adlı psikolojik dramında yönetmen-oyuncu sefilliğe, kolay kurtuluşa başvurmadan kapitalizmin bir ürününe dönüşen Mike’ın, komik, hüzünlü öyküsünü, yaşama tutunma çabasını (!) anlatır.
Mike, asfalt üstünde yatan, perişan, çaresiz, para, alkol, uyuşturucu, huzur peşinde koşan marjinal bir karakterdir. Aynı zamanda cüretkâr ve yırtıcıdır. Ona yardım eden, onu destekleyen insanlar çıkar ama o bir türlü yaşama tutunamaz, yaşam elinden kayıp gider. Dışavurumcu bir performans izlerken dansçı neoliberal yabancılaşmayı, çarpık sistemi yansıtmak için bedenini büker, Mike bunu anlamaz, artık seyirci değildir, o sistemin bir parçası olmuştur.
Dickinson, doğrudan konuya girer, gerçekliği gösterir, sınırları zorlar. Her şeyden önce düş kırıklığına uğramış anti kahramanını kucaklar. Gerçekliğin ve şiirselliğin şaşırtıcı karışımını oluşturur, anakarakterin ikiliğini yoğunlukla, duygusallıkla aktarır. Frank Dillane, Megan Northam, Harris Dickinson’ın oynadığı başarılı bir ilk film.
***Mutluluk, adalet, özgürlük, hukuk, insanlık ve sevgi paylaştıkça artar***
