Arthur Miller’ın Pulitzer ve Tony ödüllü eseri “Satıcının Ölümü”, Zorlu Performans Sanatları Merkezi’nde (PSM) 27 Mart’ta sanatseverlerle buluştu.
Hira Tekindor’un çevirisiyle sahneye taşınan eserin oyuncu kadrosunda Halit Ergenç, Zerrin Tekindor, Fatih Artman, Kerem Arslanoğlu, Kubilay Karslıoğlu ve Beyti Engin yer aldı.
Oyunun yönetmenliğini, 2015-2025 arasında Londra’daki National Theatre’ın genel sanat yönetmenliğini üstlenen Rufus Norris gerçekleştirdi.
ERGENÇ, UZUN ZAMAN SONRA TİYATRO SAHNESİNDE
Oyunda, “Willy Loman”ın umutları, hayal kırıklıkları ve ailesiyle olan ilişkisi üzerinden şekillenen dramatik bir hikaye sahneye taşınıyor.
“Willy Loman” karakterini Halit Ergenç, “Linda Loman” rolünü ise Zerrin Tekindor canlandırıyor.
‘KENDİ GÜCÜMDEN VE GÜÇSÜZLÜKLERİMDEN BESLENDİM’
Ergenç, oyuna dair Bianet’ten Tarık Yüce’nin sorularını yanıtladı. Ünlü oyuncu, role hazırlanma aşamasını ‘Kendi gücümden ve güçsüzlüklerimden beslendim’ sözleriyle anlattı.
Yüce’nin soruları ve Ergenç’in yanıtları şu şekilde:
Uzun bir aradan sonra tiyatroya, dünya edebiyatının en zorlu karakterlerinden biri olan Willy Loman ile dönüyorsunuz. Sizi bu Arthur Miller klasiğine çeken temel motivasyon neydi?
Uzun zamandır tiyatro yapmayı çok istiyordum. Böylesine güçlü bir teklifle gelince de asla kaçıramazdım. Harika bir yönetmen, çok iyi bir oyuncu kadrosu ve olağanüstü bir yaratıcı ekip bir araya gelmişti; ne olursa olsun bu işin içinde olmalıyım dedim; temel motivasyonum buydu. Satıcının Ölümü de çok sevdiğim bir eser. Bir oyuncu için zor bir metin ama zorluklar da bizim için var.
“O İNCE ÇİZGİYİ; KARAKTERİN HER DETAYINA TEKRAR TEKRAR EĞİLEREK OLUŞTURMAYA ÇALIŞTIK”
Arthur Miller, Willy Loman’ı “küçük bir adamın büyük trajedisi” olarak tanımlar. Siz karakteri çalışırken onun sanrıları ve gerçekleri arasındaki o ince çizgiyi nasıl inşa ettiniz?
Çalışarak diyebilirim; çok çalışarak. Willy Loman’ın hayal dünyası ve sanrıları gerçekten çok zorlayıcı; oldukça enteresan bir adam. Bu karakterin üzerine uzun süre düşünerek, prova sürecinde gerek yönetmenimiz Rufus Norris ile gerekse oyuncu arkadaşlarımla sürekli istişare ederek ilerledik. O ince çizgiyi; karakterin her detayına tekrar tekrar eğilerek, dünyasını adeta ilmek ilmek işleyerek oluşturmaya çalıştık.
Kariyeriniz boyunca genellikle güç sahibi, otoriter karakterleri canlandırdınız; şimdi ise sistem dışına itilen bir adamı oynuyorsunuz. Bu dengeyi kurarken hangi insani duygulardan beslendiniz?
Hepimizin kendini çok güçlü hissettiği anlar olduğu gibi, bir o kadar güçsüz hissettiği anlar da var. Kendi özelimde konuştuğumda; hayatımın çeşitli dönemlerinde artık bir şey yapamayacağımı düşündüğüm, kendimi çok mutsuz ve başarısız hissettiğim zamanlar oldu. Karakteri inşa ederken öz olarak bu duygulardan ve Willy’nin aile yapısı ile başına gelen olaylardan beslendiğimi düşünüyorum.
“RUFUS BİR KAPI AÇTI VE BEN KOCAMAN BİR TERASA SAHİP OLDUM”
Dünya çapında bir yönetmen olan Rufus Norris ile çalışmak oyunculuk pratiğinize neler kattı?
Eğer bir benzetme yapacak olursak; Rufus sadece yeni pencereler açmakla kalmadı, bir kapı açtı ve ben kocaman bir terasa sahip oldum. Gerçekten müthiş bir insan ve çok iyi bir yönetmen. Ona dair en etkileyici bulduğum yanıysa her türlü fikre açık olmasıydı. Fikrin o an iyi ya da kötü gelmesi önemli değil; her düşüncenin bir yeri vardı ve her biri denedik. Ortaya tam anlamıyla güzel bir kolektif çalışma çıktı.
***Mutluluk, adalet, özgürlük, hukuk, insanlık ve sevgi paylaştıkça artar***
