Bill Morrison’a Altın İskender Onur Ödülü

New York Times tarafından kayıp filmlerin şairi olarak adlandırılan Morrison ustalık sınıfında kısmen hasar görmüş görüntülerle oluşturduğu çalışmalarından seçilmiş bölümler sundu. Arşivleri ortaya çıkarma ve kurtarma çalışmaları sayesinde Morrison’ın yapımları nitrat bazlı filmlerden oluşturulan belgeselleri vurguluyor.

“Ressam olarak işe başladım, en sonunda üç boyutlu sanat formu olan sinemaya yöneldim. Cooper Union Kolej’indeki profesörüm, seçkin animasyoncu, ressam ve fotoğrafçı Robert Breer’in çalışmaları beni büyüledi.

Hayal gücünü ve ilham kaynaklarıyla bir araya getirerek iki paralel gerçeklik inşa etmek için fotoğraf sanatını kullanıyordu. Beni büyük deneysel film yapımcısı Ken Jacobs’un eserleriyle, Kongre Kütüphanesi’nin kağıt baskı koleksiyonuyla, 1896’dan 1912’ye kadar olan yıllardan kalma, kağıt formatında korunmuş olağanüstü bir özgün film arşiviyle tanıştırdı” diyen sanatçı nitrat filmlerdeki bozulmanın etkilerini de paylaştı.

Bir boksör ile bir Sufi dansçının yer aldığı iki nitrat bazlı filmden bölümler sundu.1899’da Brooklyn Köprüsü’nü geçen bir tramvayın önünde çekilen arşiv görüntülerini bölünmüş ekran kompoziyonunda aktarılan Outerborough (2005) gibi tek sekans kurgulanmış filmlere yöneldi. 1930’da ünlü gangster Al Capone’nun serbest bırakılmasını bekleyen kalabalığı Release (2010) filmini sundu.

“Bu nitrat bazlı filmler bir zamanlar tavan aralarında, bodrumlarda unutulmuş, daha sonra genellikle miras yoluyla kütüphanelere ulaşan ve bağışlayan mirasçılar sayesinde geniş kitlelere ulaşan özel koleksiyonlar. Etiketlenmemiş, benden başka kimsenin dikkatini çekmemiş, son derece zengin bir arşiv. Geçmişte bu imkansızdı ama bugün son derece ince filmleri modern tarayıcılar kullanarak dijitalleştirebiliyoruz. Düzenli olarak Kongre Kütüphanesi’ne gidiyorum, eldeki materyallerden ne tür filmler oluşturabileceğimi tasarlıyorum. Bu görüntüleri sanatsal bir şekilde kullandığıma, kayıp ruhlar, çatlaklarda var olan unsurlar gibi daha geniş, belki de metafizik bir kavramı yüzeye çıkarmaya çalıştığıma inanıyorum. Bunlar daha önce kimsenin görmediği görüntüler. Korunmadıkları sürece onları sadece bir kez izleyebiliyoruz .Bu anlamda filmler bir anlamda insanlık için bir metafora dönüşüyor’.