Tutsaklardan Hüseyin Aykol’a: Devrimciler pes etmez

ANKARA – Geçirdiği beyin kanaması sebebiyle yoğun bakımda tutulan gazeteci Hüseyin Aykol’a, cezaevlerindeki tutsaklardan dayanışma mektupları gelmeye devam ediyor. 

Ankara’daki evinde 14 Ekim’de beyin kanaması geçiren ve kaldırıldığı Sincan Eğitim ve Araştırma Hastanesi’nde iki kez beyin kanaması geçiren gazeteci Hüseyin Aykol’un tedavisi yoğun bakım ünitesinde devam ediyor. Aykol için yıllardır seslerini duyurduğu cezaevlerindeki tutsaklardan dayanışma mesajları gelmeye devam ediyor. 

‘NİCE ZORLUKLARI AŞTIN’

Elazığ 2 No’lu Yüksek Güvenlikli Cezaevi’nde tutulan Mehdi Boz, gazeteci Aykol’a 26 Ekim tarihinde gönderdiği mektubunda şu sözlere yer verdi: “Öncelikle çok geçmiş olsun dileklerimizi iletiyor ve bir an evvel sağlığına kavuşmanı diliyoruz. Birkaç gün önce haberimiz oldu inanın derinden üzüldüğümüzü ifade etmek istiyoruz. Sen nice zorlukları aştın bunun üstesinden de geleceğine yürekten inanıyoruz. Tekrardan geçmiş olsun dileklerimizi iletiyor ve bir an evvel sevdiklerine kavuşmanı yürekten diliyoruz.”

‘DEĞERLİ BİR DOSTUMUZSUNUZ’

İzmir 2 No’lu F Tipi Cezaevi’nde tutulan Bülent Bağcı ise 27 Ekim tarihli mektubunda şunları kaydetti: “Gazetede hastaneye kaldırıldığınızı ve yoğun bakımda olduğunuzu okuyunca hemen yakınlarınıza ulaşmak istedik. Tutsak olduğumuz için gelip yanı başınızda bulunamasak da geçmiş olsun dileklerimizi ve duygularımızı onlarla paylaşmak bizim için önemliydi. Ama posta kutunuz dışında ulaşabileceğimiz bir adres elimizde yoktu. O nedenle bu satırları kaleme alıyoruz. Daha önce yazmış mıydık size bilmiyorum; siz bizim için her zaman sorunlarımıza karşı duyarlılığınız, gönderdiğimiz her yazıyı aldığınızı ileten o incelik dolu kartlarınız ve gösterdiğiniz çaba ile andığımız değerli bir büyüğümüz, dostumuzsunuz.  Diliyor ve inanıyoruz ki; bu zor günleri de aşacak, tekrar sağlığınıza kavuşacaksınız. Bu satırları okuyup, o küçük kartlarınızdan birini daha yazmak için masanın başına oturacaksınız. Devrimciler pes etmezler. Biz de bu inançla, ‘dayanın!’ diyoruz, yanınızda olduğumuzu bilmenizi istiyoruz. ‘Nerede kalmıştık?’ diyeceğimiz günü bekliyoruz. Çok bekletmeyin bizi.”