CHP İstanbul Milletvekili Gamze Akkuş İlgezdi, yaşanan ekonomik sıkıntıların en çok çocukları etkilediğini belirterek, “6 ay önce 200 liranın alım gücü bugün TÜİK’in makyajlı verilerine göre bile 150 liraya inmiş durumda. Çocuklarımız aldıkları harçlıklarla bile istediklerini alamayacak duruma düştü. Yaparsa AK Parti yapar dedikleri durum maalesef bu” dedi.
Gamze Akkuş İlgezdi, oyuncaklara gelen zamlara ilişkin yazalı açıklama yaptı. Yaşanan derin ekonomik bunalım nedeniyle ailelerin çocuklarına oyuncak bile alamayacak duruma geldiğini ifade eden İlgezdi, şunları kaydetti:
“Emekli maaşı daha yeni 12 bin 500 liraya çıkan emekli dedeler, nineler; 17 bin lira alan asgari ücretli anne ve babalar çocuklarına oyuncak alamıyor. Cumhurbaşkanı Erdoğan’ın çocuklara dağıttığı araba oyuncağının 6 ay önceki fiyatı 315 lira iken bugün 650 lira olmuş durumda. Enflasyon yüzünden anne, babalar; dedeler, nineler çocuklarına, torunlarına oyuncak alamayacak duruma düştü. Çocukların hayallerini yok eden, çocuklara bile enflasyon yaşatan bir iktidarla karşı karşıyayız, çocuklarımız çocukluklarını yaşayamıyor.”
“Oyuncaklara yüzde 106 zam geldi”
CHP’li Akkuş İlgezdi, oyuncak fiyatlarının iki katından fazla arttığını belirterek, “Sayın Cumhurbaşkanı geçenlerde Rize’de çocuklara bir araba oyuncağı dağıttı. Merak ettim oyuncağın fiyatına baktım. Bu oyuncağın 6 ay önceki fiyatı 315 liraymış. Şuan bu oyuncak yüzde 106 zamlanarak 650 olmuş durumda. Asgari ücret alan anne babanın maaşına temmuzda zam gelmedi. Ama oyuncaklar iki kattan fazla arttı. Bu anne baba çocuklarına nasıl oyuncak alacak” dedi.
Çocukların oyun oynaması gerekirken ekonomi, siyaset konuştuğunu vurgulayan İlgezdi, şu görüşlere yer verdi:
”Çocuklarımız çocuk yaşta yetişkin olmak zorunda bırakıldı. Sokaklarda çocuklar ekonomi konuşuyor, gelen zamların ailelerine etkilerini konuşuyor. Koca bir nesle çocukluk, gençlik borçlusunuz! Oyun oynaması gereken çocuk, bugün bozuk düzeninizin kurbanı oluyor, elektrik akımına kapılıp hayatını kaybediyorsa orada insanlık adına bir şey kalmamıştır. Bir çocuk en fazla ne isteyebilir? Arkadaşlarıyla oyun oynamak, şen kahkahalar atmak ama çocuğun oyun oynayacak oyuncağı, kahkahalar atabilecek neşesi kalmadı, çaldınız! Çocuklar ailelerinin geçim sıkıntısı çektiğinin farkında, bazı çocukları çalışmak mecburiyetinde olduğunu hissediyor. Bu sizlerin çocuğu, torunu olmadığı için mi vurdumduymazsınız yoksa vicdanınızı rafa mı kaldırdınız?” (ANKA)
