Batsın o devlet; siz de altında kalın e mi…

TARIK TOROS | YORUM

İYİ Parti kurucusu Aytun Çıray, 10 Kasım’da Flash TV’de aynen şöyle dedi, “Sayın Akşener masadan kalktıktan sonra gizli olmayan bir ortamda resmi toplantı başlamadan önce ‘Ben devlete karşı son görevimi yaptım’ dedi.” masadan kalkmasıyla ilgili…

***

İddianın üzerinden tam bir ay geçti. Özellikle bekledim. Ne Akşener, ne İYİ Parti Sözcüsü ne de herhangi bir partili yalanlamadı.

***

Aynı Aytun Çıray’ın geçenlerde, “AKP ve İYİ Parti, İzmir için anlaştı!” gibi bir iddiası olmuştu, parti sözcüsü derhal yalanladı mesela bunu. Çıray, Akşener’e başdanışmanlık yapmış, tecrübeli bir siyasetçi. Son seçimin ardından istifa etti; öfkeli olabilir lakin ağzından çıkanı kulağı duyar.

***

Tabi Akşener, “Bu cümle benim!” dese ayrı dert, demese ayrı.

Onun için lafı ortada bırakmaktan başka çaresi yoktu.

Burada mesele Akşener de değil. Konu, bu ve benzer tiplerle temsil edilen “muhalif” siyasete toplumun uyanması.

Kemal Kılıçdaroğlu, “helalleşme” videosuyla, SADAT’ın kapısına dayanarak filan fena bir kampanya götürmedi. Fakat jübilesi çok kötü oldu.

Hele Ümit Özdağ ile yaptığı o protokol yok mu; tabuta son çivi!

Akşener geri kalır mı?

Her gün sandalyesini tekmeliyor. Eski MİT Müsteşarı Teoman Koman’ın talebesi olmakla övünen Meral Akşener…

***

Muhalefet liderleri, özellikle 2018-2023 iki seçim arasında:

-KHK’lılara sahip çıkmıyorlar,

-Açık yüreklilikle mağduriyetlerin altını çizmiyorlar,

-Ağızlarından, ‘Görevlerine iade edeceğiz’ diye kaçırınca hemen bunu düzeltiyorlar,

-Kritik konularda ‘anlaşılmaz’ biçimde iktidara payanda oluyorlar diye eleştiriliyordu.

***

Saray Yargısı’ndan çekiniyorlar, Erdoğan’dan korkuyorlar deniyordu.

Korktukları Erdoğan değilmiş.

“Ben devlete karşı son görevimi yaptım.”

Kimse o devleti tutanlar, onlarmış.

Ne söz verdilerse artık…

***

Görüldü ve görülüyor ki: Erdoğan’ın iktidarda kalmak özel bir çaba harcamasına gerek yok. 2014’ten bu tarafa birileri onun namına saha temizliğini yapıyor, durum bu.

***

Türkiye, bu rejimde onlarca yıl geriye düştü. Fakirlik katlandı. Milyonlar terör soruşturması altında. Tutuklu ailelerine yardım edenler bile toplanıyor.

Cezaevlerinde işkence ve kötü muamele sıradanlaştı. Umut tükenince intiharlar arttı. Basın susturuldu, aydınlar içeri tıkıldı. Milyarlarca dolarlık mala mülke çöküldü.

Milletin canına okudular, KHK’lılar vebalı muamelesi görüyor.

Gelecek görmeyen milyonlarca genç batıda ülke bakıyor.

Toplumun en az yarısı Erdoğan’dan ve partisinden nefret ediyor!

Ve son seçimde bunu değiştirebileceğine inandı.

Saray muhalefetine gelince… (Evet, artık böyle tanımlamak gerek bunları; saray yargısı, saray medyası, saray sözcüsü gibi.)

“Bunu anlıyor” gibi yaptılar.

“Çözeriz” dediler.

Zor değildi nitekim, tek başına “normalleşme” bile sorunların yarıdan çoğunu kendiliğinden halledecekti.

Olmadı.

Tren, bilmem kaçıncı kez kaçtı.

***

“Devlete karşı son görevimi yaptım” ha…