Sosyal İlerleme Endeksi: Türkiye, tarihinin en kötü seviyesinde

ENSAR NUR | TR724 HABER

Devletlerin vatandaşlarına ne kadar iyi hizmet verdiklerini ve vatandaşların refah düzeyini ölçen Sosyal İlerleme Endeksi 2022 verilerini yayınladı. 169 ülkenin değerlendirildiği endekste, Türkiye 88’inci sırada yer alarak verilerin tutulmaya başlandığı 1990 yılından bu yana en kötü sonucu kaydetti.

Social Progress Imperative (SPI) tarafından 24 Mayıs’ta yayınlanan Sosyal İlerleme Endeksi GSYİH’yi tamamen göz ardı ederek ve 169 ülkeyi zenginlik dışındaki 52 kriteri baz alarak vatandaşlarına ne kadar iyi hizmet verdiklerine göre sıralıyor.

Ancak ortaya çıkan sonuçlar, ülkelerin ekonomik zenginlikleri ile halklarına sundukları hizmetler arasında genel anlamda önemli bir bağlantı olduğunu ortaya koyuyor. Yoksul ülkeler ise vatandaşlarına sunabildikleri hizmetlerde yetersiz kalıyor.

Bir diğer dikkat çeken durum ise, temel ihtiyaçların karşılanması gibi bazı alanlarda büyük ilerleme kaydeden ülkelerin, özellikle özgürlüklerin korunması ve genişletilmesi gibi diğer alanlarda vatandaşlarına gerekli imkânları sağlayamaması.

TÜRKİYE 1990 SEVİYESİNİN DE GERİSİNE DÜŞTÜ

Türkiye, 31 bin 252 dolar kişi başına satın alma gücü paritesi ile dünyada 41’inci sırada yer almasına rağmen, bu zenginliği vatandaşlarına hizmet ve refah olarak çevirmekte güçlük yaşayan ülkeler arasında. Türkiye, Sosyal İlerleme Endeksi’nde genel skorda 169 ülke arasında ancak 88’inci sırada kendine yer bulabildi. Türkiye, temel insani ihtiyaçları karşılamada 67’nci, temel refah kriterlerinde 79’uncu ve fırsat ve eşitlik kriterinde ise 114’üncü sırada yer aldı.

Türkiye, 1990’da 80, 2000’de 72, 2010’da 67 ve 2020’de 87’nci sırada bulunuyordu. Verilere göre, Erdoğan yönetimi Türkiye’yi 2016 yılı itibariyle Sosyal İlerleme Endeksi’nde 1990 seviyesinin gerisine düşürdü ve verilerin tutulmaya başlandığı 1990 yılından bu yana en kötü sonucu kaydetti.

KRİTERLER (12 TEMEL BAŞLIK)
SIRALAMA

Beslenme ve Temel Sağlık Hizmetleri
11

Su ve Temizlik
91

Barınma
93

Kişisel Güvenlik
64

Temel Bilgiye Erişim
102

Bilgi ve İletişim Araçlarına Erişim
66

Sağlıklı Yaşam
47

Çevre Kalitesi
141

Kişisel Haklar
149

Kişisel Özgürlükler ve Tercih
95

Kapsayıcılık (dezavantajlı gruplar)
135