Asıl dehşetli musibet

YORUM | EMİNE EROĞLU

Rüyamda bir caminin duvarında Hazreti Peygamber aleyhisselatu vesselâmın mübarek bedeninin asılı olduğunu görmüş, çok irkilmiştim.

Aradan bir zaman geçti. Tesadüfen bir arkadaşımla oradan geçiyorduk. Arkadaşım bana, ‘Gel, şurada namaz kılalım’ dedi. İçeri girdiğimizde rüyamda gördüğüm caminin orası olduğunu hatırladım ve rahatsız oldum, namaz kılmak istemedim. Arkadaşım ‘Niçin kılmak istemedin?’ diye sorunca, rüyamı anlattım.

Bana şöyle dedi: “Senin gördüğün şey Peygamber’in kendisi değil, onun sünneti idi. Bu yer bizim ailenin arsası. Vali burayı zorla aldı ve cami yaptı, bize zulmetti. Haksızlık, Hazreti Peygamber’in sünnetini o şekilde görmene yol açtı. Fakat biz ailece hakkımızı bağışladık. Rahatça namaz kılabilirsin.” (İbn Arabi/ Fütühât-ı Mekkiyye)
İbn Arabi’nin gördüğü rüyayı okudum ve irkildim. Rüyasını tabiri ile birlikte aktardığına göre, dikkatimizi zulmün Hazreti Peygamber aleyhisselatü vesselamın sünnetini nasıl tahrip ettiğine çekmek istiyor olmalıydı.

Rüyayı gören de, tabir eden de, yalnız kendi zamanının değil, tüm asırların haramilerini ifşa ediyor gibiydi.

Gasp edilmiş yüzlerce hizmet kurumunu hatırladım esefle. Hizmet mensuplarının yağmalanmış haklarını. KHK’lıların mağduriyetini. Ülkenin çalınmış geleceğini… Cumhurbaşkanından valiye, il müftüsünden ilahiyat profesörüne kadar cahil halka günah işleme konusunda cesaret veren “kanaat önderleri”nin de bulunduğu sistematik bir hırsızlık çetesinin din ve diyanete verdiği zararı düşündüm.

Bilmiyorum, bu haram/ çalıntı bir maldır diyerek Hizmet’in binalarında çalışmayı, oturmayı reddeden birileri var mıdır?

Ümid edelim olsun. Zira asıl dehşetli musibet devletin içinde tüysüz yetimin hakkı bulunan vakıf mallarını ya da kendi halkının helal malını/ hırsızlaması değil, ülkede Arabi’nin gördüğü rüyayı görecek/ yorumlayacak, yani eyleminin neye tekabül ettiğini idrak edecek insan kalmaması.

Türkiye’de bu haberi engelsiz paylaşmak için aşağıdaki linki kopyalayınız👇

Kaynak: Tr724
***Mutluluk, adalet, özgürlük, hukuk, insanlık ve sevgi paylaştıkça artar***