Ölüm kalım seçimi!

YORUM | ALPER ENDER FIRAT

Türkiye’de devlet, iktidar ve muhalefetin ortak gayretiyle ortadan kaldırıldığı için gelecek ilk cumhurbaşkanlığı seçiminde ülke bundan sonraki diktatörünü seçecek. Bundan sonra iktidara gelecek olan, Recep T. Erdoğan’ın açtığı iktidar alanından kolayca vazgeçip hukuk ve anayasa yeniden döner mi emin değilim.

Dünyanın hiçbir demokrasisi kendisini yok edecek bir iktidarın yönetime gelmesine ve yönetimde bu kadar pervasızca at oynatmasına müsade etmezdi, etmemesi de gerekirdi. Bizim ülkemizde bırakın müsaade etmemeyi, buna engel olması gerekenler her kritik evrede onu legalleştirip her şeyin demokrasi içerisinde olduğu izlenimi oluşturmak için ellerinden geleni yaptılar.

Bir ülkede yaşayan insanların kişisel hakları, can ve mal güvenliği bir seçime bağlı olabilir mi? Seçim kazanan, kendine muhalif gördüğü insanların mallarına el koyup onları tutuklayabilir mi? Bir bölgede Ku Klux Klan’cılar çoğunluktaysa bunlar talep ediyor diye artık kimse cezalandırılamıyor.

Vatandaş hükümetin karşısında gassalın elinde meyyit gibi midir? Devletin yönetimini ele geçirmiş bir harami ve zalim güruh karşısında insanların haklarını, hukukunu, can ve mal güvenliğini kim koruyacak?

Yıllardır bu sorulara kimse cevap vermiyor ve yüzbinlerce kişi kanunda suç olarak kabul edilmeyen sebeplerden dolayı bir cendere içinde yaşamaya mecbur ediliyor.

Çalmışlar, yürütmüşler, iç etmişler, zulmetmişler, terörü organize etmişler, kumpaslar kurmuşlar, boyunlarına, boğazlarına kadar suça bulaşmışlar ama en son 24 Haziran 2018’de yaptıkları gibi bir hokkabazlık yapıp seçim kazanıp yollarına devam ediyorlar.

Bir tarafta zalim ve hırsız bir iktidar diğer tarafta eli cebinde gamsız, dertsiz, umarsız bir muhalefet, yani ülkede herkesin can ve mal güvenliği işte bu siyasetin vesayeti altında duruyor. İnsanlara adalet getirmeyen bir sisteme demokrasi denebilir mi?

Türkiye yine bir seçim sath-ı mailinde ve bu durum Erdoğan’a işlediği bütün suçları yeniden örtbas edebilme imkanı sunuyor. Bu yüzden Recep T. Erdoğan diğer seçimlerde söylediği sözleri yeniden tekrarlıyor ve diyor ki yeni bir imtihanın arifesindeyiz, 2023 seçimleri partinin geleceğinin ötesinde ülkemizin kaderi bakımından da bir yol ayrımıdır. Bu partinin geleceği, ülkemizin kaderi dediği şey elbette ki kendisi ve arkasındaki harami güruhun işledikleri suçlardan dolayı hesap vermesi riskidir.

İşte bu yüzden Erdoğan ve şürekası bütün seçimlere hayat memat meselesi şeklinde yaklaştı ve her zaman olduğu gibi kuralsız oynadı. Yapabileceği her türlü hırsızlığı bu konuda da yaptı. Özellikle 17-25 Aralık yolsuzluk operasyonlarından sonra seçimlere var olma, yok olma muamelesi yaptı.

Buna karşılık dertsiz, gamsız, kaygısız muhalefet için iktidara gelmek Recep kadar önemli bir şey değildi. Girdikleri bütün seçimlerde konuya çok asılıyormuş gibi yapıp asılmadılar, işin ucundan sıkı sıkı tutuyormuş gibi yaptılar tutmadılar.

Bütün bunlara rağmen yine de seçimlerde bir muvazaa döndüğü şüphesi içimi hep kemirmiştir. 1 Kasım seçimlerine giderken 500 kişi toplayamadığı için bir tek miting bile yapamayan MHP’nin seçimden yüzde 13 oy almasını bana kimse açıklayamaz. 7 Haziran’dan, 1 Kasım’a dört ay içinde Recep T. Erdoğan’ın ülkenin her yerinde oylarını yüzde 10 arttırması konusunda da zihnim hiçbir zaman ikna olmadı. Yani Hakkari’de de yüzde 10, Muğla’da da yüzde 10 artış yani bütün ülkede aynı homojen artışı sağlamak benim aklımı ikna etmiyor.

Hele 24 Haziran 2018 Cumhurbaşkanlığı seçimlerinde muhalefetin seçim gecesi ortadan kaybolmasının travmasını içimden hiç atamıyorum.

Bütün bunlardan çıkardığım sonuç şu ki toplumun nabzı ve isteği seçimlere yansımıyor. Sosyal medyada izlediğimiz üç beş cahil tiplemeye bakıp bu millet cahil olduğu için Erdoğan kolayca kandırıyor bu kadar oyu onlardan alıyor cümlesini de inandırıcı bulamıyorum.

Her seçim akşamı bir yerlerde bir şeyler dönüyor ve sonuçta Recep yine kazanıyor.

Bir yerlerde dönen bu dolapların tamamen Recep T. Erdoğan’ın kontrolünde olduğunu da sanmıyorum.