Bir umudumuz daha söndü

HABER ANALİZ | HASAN CÜCÜK

Bir umutla Portekiz’e gittik. 2022 Katar yolundaki ilk engel Portekiz’di. Yıldızlar topluluğu tabirinin anlam bulduğu Portekiz’i geçip, Dünya Kupası yolunda son engeli bekleyecektik. Şartlar aleyhimizeydi. Rakip saha ve seyirci avantajına, formdaki oyuncularının varlığını ekleyince işimiz hakikaten çok zordu. Çıkmadık candan umut kesilmediği gibi son düdük çalana kadar şansımız vardı. Ancak yine olmadı. Bir dünya kupasını daha ekranlardan seyretme düştü yine payımıza.

Dünya Kupası yolunda oynayacağımız play-off maçlarında ilk rakibin Portekiz, turu geçmemiz halinde büyük ihtimal son rakibin de İtalya olması sadece şanssızlık değildi. Milli takımın son yıllarda kaybettiği irtifanın bir sonucuydu. Euro 2020’de sıfır çeken milliler, FIFA sıralamasında 39. basamağa kadar gerilemişti. Cristiano Ronaldo’nun 3-3 biten Sırbistan deplasmanında çizgiyi geçen topunu hakem yok saymasaydı, Portekiz rakibimiz olmayacaktı. Hakemin fahiş hatasının bizi ateşe atacağını nerden bilecektik!

OTAVİO’YU GÖZDEN KAÇIRDIK

Euro 2016’nın şampiyonu Portekiz’in kadrosunda, Bernardo Silva, Diogo Jota, Bruno Fernandes ve elbette Cristiano Ronaldo gibi yıldızlar vardı. Gözler yıldızların üzerine odaklanınca, gözden kaçırdığımız Otavio oldu. Geçen yıla kadar Brezilya pasaportu taşıyan 27 yaşındaki Otavio, ilk devreye bir gol ve bir asistle damga vurdu. Portekiz maça hızlı başladı. Golü bulup rahatlama peşindeydiler. Golün ilk ciddi ayak sesi 11. dakikada geldi. Jota, imkansızı başarıp bir metreden topu boş kale yerine auta atınca rahat nefes aldık. Sadece 4 dakika sonra Otavio tabelayı değiştirdiğinde işimiz artık daha zordu.

GOL ATAMAYINCA…

Gole kadar üzerimizde ölü toprağı vardı. Golü bulan Portekiz rahatlayınca, Türkiye vites yükseltti. Üçüncü bölgede baskıyla kazandığımız topların, final vuruşları etkisiz oldu. Cengiz Ünder ve Burak Yılmaz, kale yerine pas opsiyonunu düşününce skor üretmek içten bile değildi. İlk devre Orhun’la en ciddi gol şansını yakaladık. Gurbetçi yıldızın şutunu kaleci Diogo Costa direğin dibinden çeldi. İlk devrenin son çeyreğinde yeniden üzerimize gelmeye başlayan Portekiz, Jota’nın kafa vuruşunda farkı 2-0’a taşıdı. Artık bizim için Katar yola daha aşılmazdı. İlerleyen her dakika umutlarımızı tüketecekti.

PENALTIYI ÇOK ARADIK

İkinci devreye Portekiz yine hızlı başladı. Uğurcan kaleyi bulan şutlara geçit vermedi. Geçen her dakika aleyhimize işliyordu. Gol veya goller bulmalıydık. Rakip ceza alanı dışında başlayan tek top paslaşmamızda Burak Yılmaz skoru 2-1’e getirdiğinde dakikalar 65’i gösteriyordu. Golle moral bulup, daha çok rakip kaleye geldik. Burak Yılmaz, penaltı alma düşüncesi yerine topla oynamayı tercih etseydi beraberlik şansımız olacaktı.

Ve aradığımız şansı Enes Ünal’ın düşürülmesiyle bulduk. Alman hakem Daniel Siebert’in es geçtiği pozisyon VAR’dan dönünce müthiş bir geri dönüş şansı yakaladık. Maalesef bu altın şansı Burak Yılmaz auta attı. O an yıkıldığımız andı. Gol için bastırdığımız maçın uzatma dakikalarında Portekiz, Nunes’in ayağından bulduğu golle maçın skorunu ilan etti: 3-1.

MİLLİ TAKIM’IN HÂLÂ BİR ŞANSI VAR

Skor 3-1 olsa da milliler, başa baş bir mücadele etti. Güçlü ayaklara karşı defansımız ve Uğurcan onurlu bir mücadele ortaya koydu. Stefan Kuntz, ufak bir iki dokunuşla milli takımı ayağa kaldırma şansına sahip. Gecenin en büyük sürprizine Kuzey Makedonya imza attı. Son Avrupa şampiyonunu deplasmanda 1-0 yenip, playoff finalinde Portekiz’in rakibi oldu. Herkes Portekiz-İtalya buluşması bekliyordu. Aynı sürprize bizim de imza atamamız işten bile değildi. Maalesef olmadı.