Bir Filistinlinin gözünden Ukrayna: Bu kadar yüzsüzce sergilenen bu çifte standardı ne açıklayabilir?

Fotoğraf: The Nation

Batı’nın Ukrayna’nın işgaline gösterdiği toplu ve hızlı tepki yıllardır dünyanın gözü önünde haksızlığa uğrayan halkların tepkisine yol açıyor. Batı’nın bu tavrının altında ırkçı bir yaklaşım yattığını belirten Filistinli Yusuf Münevver, duygularını Amerika’nın ünlü The Nation dergisine yazdı:

Şehrin sokaklarından geçen tanklar. Savaş uçaklarından apartmanlara düşen bombalar. Askeri kontrol noktaları. Kuşatma altındaki şehirler. Birbirlerini ya da evlerini bir daha ne zaman göreceklerini bilmeden güvenli bir yere sığınmak için ayrılan aileler…

Bir askeri işgal gözümüzün önünde gelişmeye başladığında, tüm dünya buna dikkat etmek zorunda kalır. Ama hepimiz aynı şeyi izliyor olsak da, bazılarımız onu biraz farklı görüyor.

Rusya’nın Ukrayna’yı işgali geçen hafta başladığında ilk düşüncelerim, çok daha büyük bir güç onlara iradesini dayatmaya çalışırken en ağır yükle karşı karşıya kalacak olan Ukrayna’daki sivil nüfus içindi. Kaç kişi ölmeli? Kesin olmayan “hassas bombalar” tarafından kaç sivil öldürülecek? Özgürlük onlara ne zaman gelecek? Hayatları boyunca tekrar özgür olabilecekler mi? Yoksa onlar da biz Filistinliler gibi nesiller boyu süren mücadeleyi mi görecekler? Umarım, onların iyiliği için, ilkidir…

Ukrayna’yı işgaline verilen uluslararası tepki bize tamamen yabancıydı.

Bir gecede, uluslararası hukuk yeniden önem kazanmış görünüyordu. Toprağın zorla alınamayacağı fikri birdenbire savunmaya değer uluslararası bir norm haline geldi. Batılı ülkeler, Güvenlik Konseyi’nin daimi üyesi olan Rusya’nın veto edeceğini çok iyi bilmelerine rağmen, Rusya’nın eylemlerini kınayan bir Birleşmiş Milletler Güvenlik Konseyi kararını çıkarmaya çalıştılar. ABD büyükelçisi Linda Thomas-Greenfield, “Rusya bu kararı veto edebilir, ancak sesimizi veto edemez. Rusya BM Sözleşmesini veto edemez. Ve Rusya hesap verebilirliği veto edemeyecek” dedi.

Kaçınılmaz Rus vetosu geldiğinde, Batılı diplomatlar bunun Rusya’nın izolasyonunu nasıl ortaya koyduğunu vurguladılar. Gerçekten de Rusya izole edildi. Tıpkı ABD’nin İsrail’in uluslararası hukuku ve Filistinlilere yönelik ihlallerini kınayan 40’tan fazla kararı tek başına veto etmesinde olduğu gibi.

ABD, tam şu anda Birleşmiş Milletler İnsan Hakları Konseyi’ne yeniden katılma kararı aldı. Konsey’in İsrail’den hesap sorma çabalarına karşı çıktığı için UNHRC’den birkaç yıl önce ayrılmıştı. Bu arada bu ülkeler, Uluslararası Ceza Mahkemesi’ni Rusya’nın işgali konusunda harekete geçmeye çağırdılar  ki aynı mahkeme, ABD’nin savcısına Filistin’de işlenen savaş suçlarını soruşturduğu için yaptırım uyguladığı mahkemeydi..

Bir de ABD ve Avrupalı ortaklarının Rusya’ya karşı aldığı “sınırlayıcı ekonomik önlemler” rejimi var. Hep birlikte sadece geniş yaptırımlar uygulamakla kalmadılar, aynı zamanda güçlü aktörleri kişisel olarak sorumlu tutmak için bir dizi sağlam hedefli yaptırım başlattılar. Bu arada, Batılı uluslar İsrail’i ihlallerinden sorumlu tutmak için yaptırımları kullanmayı reddetmekle kalmadı, aynı zamanda ekonomik, askeri ve diplomatik destek yoluyla aktif olarak bu ihlallere destek verdi.

Batı ülkeleri Rus ürünlerine boykot ve Rus yatırımlarından çıkma kararlarını ardı ardına müjdeliyor. Kanada’daki içki dükkânları ve ABD’deki eyaletler Rus votkasını raflardan kaldırıyor. Metropolitan Opera, artık Putin’i destekleyen sanatçılarla çalışmayacağını söyledi. İşgalden iki gün sonra Rusya Eurovision’dan atıldı. Ayrıca FIFA ve UEFA gibi önde gelen uluslararası futbol liglerinden de askıya alındı. Rus baleleri bile iptal ediliyor.

Bütün bunlar sadece beş gün sonra oldu. Bırakın on yılları, beş hafta veya ay değil. Beş gün…

Çarpıcı bir şekilde, boykotlar, elden çıkarmalar ve yaptırımlar, “bazı ihlalcileri” sorumlu tutmak için kullanıldığında tartışmalı değildir, ancak Filistinlilerin hakları söz konusu olduğunda, boykotlar gibi şiddet içermeyen ekonomik önlemlerin yanlış olduğu defalarca söylendi. Aslında, Filistinlilerin hakları için boykot kullanımını yasaklamak için harekete geçen birkaç ABD devleti, şimdi Rusya’yı hedef alan boykot ve elden çıkarma kararlarını kabul ediyor!

Çifte standart, şiddet içermeyen çabalarla bitmiyor. Batı Ukrayna’da hem silah göndererek hem de kullanımlarını yücelterek silahlı direnişi aktif olarak destekliyor. Filistin’de Batı da silah gönderiyor ama “apartheid” rejimini uygulayan İsrail hükümetine.

Ukraynalılar, Rus ordusuna karşı direnişte kullanmak üzere Molotof kokteylleri hazırlarken, onlara özgürlük savaşçıları diyeceğiz. The New York Times gazetesi, patlayıcı yapım sürecinin ustalıkla hazırlanmış videolarıyla onların çabalarını övgüyle anlatacak.. Filistinliler bunu İsrail ordusuna karşı yaptıklarında, İsrailli bir askerin elinde Batı tarafından finanse edilen bir silah tarafından her zaman vurulup öldürülüyorlar ve ABD daha sonra onları Birleşmiş Milletler ve Uluslararası Ceza Mahkemesi’nde hesap vermekten koruyor.

Ve sosyal medya, Ukrayna için silah satın alınmasına yardımcı olmak için yardım çağrılarıyla dolup taşarken Gazze, Suriye veya Yemen’deki ailelere gıda veya ilaç için para göndermeye çalışanlarımızın işlemleri rutin olarak reddediliyor.

Bu hafta bu kadar yüzsüzce sergilenen bu ağız dolusu çifte standardı ne açıklayabilir?

Bazı batılı haber muhabirleri bize bu konuda ipuçları sundu. Bize, Ukraynalıların Iraklılar veya Afganlar gibi olmadığı söylendi, çünkü Ukrayna “nispeten medeni, nispeten Avrupalı”. Bu, “gelişmekte olan bir üçüncü dünya ülkesi” değil. Arabaları “bizimkine benziyor”. “Müreffeh orta sınıf insanlara benziyorlar… Yanınızda yaşayabileceğiniz herhangi bir Avrupalı ​​aile gibi.” Onlar “mavi gözlü ve sarı saçlı insanlar. Ya da bir muhabirin dediği gibi, “Hıristiyanlar. Onlar beyaz.”

Bu ırkçılık ne kadar derine kök salmış durumda? Rus askerleri Ukrayna’ya girerken, genç, sarışın bir Ukraynalı kızın Rus askerine cesaretle ayağa kalktığı bir fotoğraf sosyal medyada viral oldu. Ta ki bu kızın Ukraynalı değil Filistinli ve askerin de Rus değil İsrailli olduğu ortaya çıkana kadar…

Batılıların Filistinlilerin insan haklarını görmezden gelirken Ukraynalıların insan haklarını savunmak için acele etmelerinin ana nedeni, bazılarımızı diğerlerinden daha az insan olarak görmeleri olduğu anlaşılıyor…

Açık olmak gerekirse, uluslararası toplum insan hakları ihlalcilerinden ve yasaları ihlal edenlerden hesap sormalı ve Rusya’nın Ukrayna’yı işgaline karşı hızlı hareket, hükümetler bunu yapmak için siyasi cesarete sahip olduğunda bu tür bir eylemin mümkün olduğunu açık bir şekilde göstermektedir. Ancak müttefiklerimiz zalimler olduğunda veya kurbanlar bizden farklı göründüğünde bunu yapmamanın önemli maliyetleri var, en doğrudan Filistinliler ve genellikle daha koyu tenli ve gözleri olan insanlar için ve aynı zamanda genel olarak dünya için.

Uluslararası hukuk, ancak güçlü ulusların onu uygulamasına uygun olduğunda ve güçlü ulusların onu görmezden gelmesine uygun olduğunda görmezden gelindiğinde, bir güç aracı olmaktan başka bir şey olarak var olmaz. Saldırganlığa, sömürgeleştirmeye ve zorla toprak edinmeye karşı uluslararası bir norm olmasını istiyorsak, ihlal ettiklerinde dostlarımız için istisnalar yapmaya devam edemeyiz. Böyle şeyler yaptığımızda ve örneğin İsrail söz konusu olduğunda bunu tutarlı bir şekilde yaptık, kurallara dayalı bir uluslararası düzenin olmadığını açıkça ortaya koyuyoruz; Sadece iktidarın kuralı vardır. Güç onu haklı yapar…

Kudrete dayalı bir dünya, nihayetinde herkes için bir tehdittir, hem mavi hem de kahverengi gözlü insanlar için ve bundan şüphe duyan herkes sadece Ukrayna’ya bakmalıdır.