Van’ın Gürpınar ilçesindeki Çavuştepe Kalesi’nde, üç yıl önce başlatılan kazı çalışmaları sırasında ortaya çıkarılan nekropolde, takılarıyla gömülmüş soylu bir Urartu kadınına ait mezar bulundu.
Van Yüzüncü Yıl Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Arkeoloji Bölüm Başkanı Prof. Dr. Rafet Çavuşoğlu başkanlığında, uzman akademisyenlerle sürdürülen kazı çalışmaları devam ediyor.
Kazılar sırasında 3 yıl önce ortaya çıkarılan ve Urartularda yönetici sınıfın gömüldüğü değerlendirilen nekropolde yürütülen çalışmalarda, iki kulak kısmında sarkaçlı küpeleri, sol elindeki parmağında yüzüğü, boynunda kolyesi, haşhaş başlı süs iğnesi ve iki kolunda ejder başlı bilezikleri bulunan kadın iskeletiyle karşılaşıldı.
Ekipte yer alan antropologların laboratuvar ortamında iskeleti incelemesiyle kadının ölüm nedeni ve net yaşı belirlenecek.
“Üzerinde takı seti bulunuyor”
Anadolu Ajansı’na konuşan Prof. Dr. Çavuşoğlu, 2017’de kazı çalışmalarına başladıkları nekropol alanında çok önemli bilgilere ulaştıklarını söyledi.
Bu yıl Urartuların ölü gömme adetlerinde takıların önemini bir kez daha anladıklarını belirten Çavuşoğlu, şu bilgileri verdi:
“Son olarak ortaya çıkardığımız mezar, 20-25 yaşlarındaki bir kadına ait. Burada önemli olan, kadının tüm takılarıyla birlikte gömülmüş olması. İskeletin üzerinde adeta takı seti bulunuyor. Urartulu kadınların süslenme geleneklerinin çok üst düzey olduğunu gösteriyor. İskeletin soylu bir kadına ait olduğunu tespit ettik.
“Çünkü iki kolunda bilezik, sol elinde bronz yüzük, iki kulağında sarkaçlı küpe, boynunun alt kısmında süs iğnesi ve boynunda yarı değerli taşlardan oluşan bir kolye yer alıyor. Günlük hayatta kullandığı bütün takılarıyla gömüldüğü anlaşılıyor. Bir diğer önemli husus Urartu kadınlarının takıya çok düşkün olduğunu gösteriyor. Özellikle kolye kısmında yer alan boncukların küresel tarzda çok güzel işlenmiş olması önemli.”
“Buradaki en önemli hadise, gömülerin standart halktan değil, kaledeki yönetici sınıfın eşleri ve ailelerinden oluşmasıdır. Bunu gösteren en büyük özelliklerden biri de sol parmağındaki yüzüğünün bile duruyor olması. Bu yüzükle evlilik sözleşmesinin arkeolojik buluntularından belki de ilkine rastlanmış bulunuyoruz.” (EMK)
