Törende konuşan TİHAK Başkanı Oğuz Gemalmaz, “Kinin, nefretin, öfkenin ve şiddetin yaşandığı bu günlerde insan, aklını cesaretle kullanan bir aydın olan Muzaffer İlhan Erdost ile aynı çağda, aynı ülkede yaşamış olmanın, aynı düşünceleri paylaşmanın onurunu yaşıyor” dedi.
Türküler Erdost, yazar Hasan Çerçioğlu’nun da Muzaffer Erdost’u anan konuşmalar yaptığı törende, sanatçı Mehmet Özer şiirler okudu. Törene, TİHAK Yönetim Kurulu üyeleri, Erdost’un ailesi, dostları ve yazarımız Işık Kansu katıldı.
MUZAFFER İLHAN ERDOST KİMDİR?
Şair, yazar ve yayıncı olan Muzaffer İlhan Erdost Türkiye İnsan Hakları Vakfı ve Türkiye İnsan Hakları Kurumu kurucu üyesiydi.
Erdost, 18 Eylül 1931, Tokat’ta dünyaya geldi. Ankara Üniversitesi Veterinerlik Fakültesi’nde öğrenim gördü.
Lise ikinci sınıftayken Sivas’ta çıkan Ülke adlı gazetede, ilk yazısı olan Kemalettin Kamu ile ilgili bir incelemeyi iki gün yayımlayarak yazarlık yaşamına başladı. Ardından Yücel dergisinin genç şairler bölümünde şiirleri yayımlandı. Fakülteye başladığında Seçilmiş Hikayeler dergisinde öyküleri, Ufuklar dergisinde şiirleri ve yazıları yayınlanıyordu. Sol eğilimli bir gazete olan Pazar Postası’nda önce yazılar yazdı, sonra orada yazı işleri müdürü olarak çalıştı. Okulu bitirtince de iş olarak gazeteciliği seçti. Yaşamı boyunca gazetecilik, yayıncılık yaptı ve kitabevi işletti. Sadece yedek subayken Şemdinli’de veterinerlik mesleğini yaptı.
Fakülte öğrenciliği yıllarından başlayarak, Ankara’da çıkan Evrim (1953-54), Pazar Postası (1957-59), Ülke (1960) dergilerinden kiminin yazı işleri müdürlüğünü, kiminin de yayın yönetmenliğini yaptı. 1958’de başladığı yayıncılık deneyimi 1960’a kadar sürdü.
1958-63 yılları arasında Ulus gazetesinde çalıştı. 1964’te kurduğu Sol Yayınları’nı, Türk Ceza Kanunu’nun (TCK) 142. maddesine aykırı eylemde bulunmaktan hüküm giydiği 1971’e kadar yönetti. 1974’te af yasası ile hapisten çıkınca yeniden yayıncılığa başladı.
12 Eylül (1980) döneminde sıkıyönetimce gözaltına alındıktan sonra dövülerek öldürülen Onur Yayınevi’nin sahibi kardeşi İlhan Erdost’un anısını yaşatmak amacıyla kendi adıyla kardeşinin adını birlikte kullanmaya başladı. 1989’da İnsan Hakları Derneği (İHD) Ankara Şubesi Başkanlığı yaptı. Ankara’da kurduğu İlhan Kitabevi’ni işletti.
1950’den itibaren yazmaya başladığı şiir, öykü, deneme ve eleştiri tarzındaki yazılarında toplumsal sorunlar, Türkiye ve Osmanlı tarihi, tarım, faşizm ve demokrasi konularına daha ağırlıklı olarak eğildi. 1952’den sonra edebiyat alanındaki etkinliklerini artırdı. 1965’ten başlayarak; toplumsal sorunlar, Türkiye (Osmanlı dahil) tarihi, tarım, faşizm ve demokrasi konularında düşünmeye ve yazmaya ağırlık verdi.
Şiir, hikâye, sanatsal ve siyasal yazıları Son Havadis ve Cumhuriyet gazeteleri ile Hisar, Yeni Ufuklar, Seçilmiş Hikâyeler, Açık Oturum (tek sayı çıkan kendi yayını, Mayıs 1955), Kaynak, Mavi, Yön, Türk Solu, Dost Ülke, Papirüs, Türkiye Yazıları, Edebiyat ve Eleştiri gibi dergilerde yayımlandı. Bir yazısının başlığı ile İkinci Yeni şiir akımının adını koydu ve destekleyicileri arasında yer aldı.
***Mutluluk, adalet, özgürlük, hukuk, insanlık ve sevgi paylaştıkça artar***
