Bağış toplama izni alamadı, İstanbul Maratonu’na katılamadı

Dünyanın kıtalar arası koşulan tek maratonu Türkiye İş Bankası 47. İstanbul Maratonu, bugün koşuldu. Dünya Atletizm Birliği’nin belirlediği kriterlere göre; Avrupa’nın üç Gold Label maratonundan biri olan organizasyona, 126 ülkeden, 42 kilometrede 5 bin 976, 15,5 kilometrede 12 bin 440, Kurumsal Koşu’da 18 bin ve Halk Koşusu’nda da 5 bin olmak üzere toplam 41 bin 416 kişi kayıt yaptırdı. Sivil toplum örgütlerine kayıt yaptırılarak koşulan maratonda elde edilen gelir, vakıfların veya derneklerin hayata geçirecekleri projelerde kullanılıyor.

1 Kasım 2025 tarihi itibarıyla 6 Şubat depremlerinin üstünden bin gün geçerken, Hatay’daki faaliyet binası yıkılan Ali İsmail Korkmaz Vakfı (ALİKEV), Hatay’da gençlere yönelik projelerini geçici alanlarda sürdürmeye çalışıyor. Maraton aracılığıyla genç bursiyerler için bağış toplamayı hedefleyen ALİKEV, İstanbul’daki maratona katılamadı. Bu yıl, 174 öğrenciye destek olmayı ve 3 milyon 298 bin lira bağış toplamayı amaçlayan Vakıf, 2 ay önce Hatay Valiliği’ne kampanya başvurusunda bulunmasına rağmen henüz bir yanıt alamadı.

“Örgütlerin toplumsal görünürlüğünü ve bilinirliğini azaltıyor”

Vakfın Genel Koordinatörü Deniz Umut Eker, ANKA Haber Ajansı’na yaptığı açıklamada, Valilik tarafından verilen iznin 1 yılla sınırlı olduğunu, gelecek yıl bursiyer ve burs miktarı değişeceği için kampanya açıp bağış toplamak için tekrar başvurmak gerektiğini söyledi. Onay gelmemesi halinde öğrenci burslarını karşılamak amacıyla bireysel bağışlarla bu tutarı karşılamaya çalışacaklarını söyleyen Eker, şunları kaydetti:

“Yardım toplama izni alamamak, sivil toplum örgütlerinin dayanıklılığını azaltıyor. Türkiye’de özellikle son yıllarda ekonomik kriz bireysel bağışları zaten ciddi ölçüde azaltmış durumda; insanlar temel ihtiyaçlarını karşılarken zorlanıyor, bu da bağış yapma kapasitesini daraltıyor. Eskiden düzenli destek veren bireyler, artık ya bağış miktarlarını düşürüyor ya da tamamen durduruyor. Bu durum sivil toplum örgütlerinin gelirlerinde doğrudan bir azalmaya yol açıyor ve kurumların uzun vadeli planlarını yapmasını, kadrolarını korumasını ya da yeni faaliyetler başlatmasını zorlaştırıyor. Ancak bu finansal daralma, yardım toplama izinleri alınamadığında çok daha ağır bir hale geliyor. Çünkü bağış kampanyaları, yalnızca kaynak yaratma faaliyeti değil, aynı zamanda toplumu bir araya getiren, katılım ve dayanışma duygusunu güçlendiren süreçlerdir. Örneğin bir maraton kampanyası ya da çevrim içi bağış etkinliği, insanlara ‘bir arada iyileşme’ ve ‘değişimin parçası olma’ hissi verir. İzin alınamaması bu etkileşim alanını daraltıyor; örgütlerin toplumsal görünürlüğünü ve bilinirliğini azaltıyor.

ALİKEV olarak biz de bu sorunu çok somut biçimde yaşıyoruz. Gençlerle yürüttüğümüz burs ve diğer programlarımızı büyük ölçüde bireysel bağışlarla sürdürüyoruz. Yardım toplama izni alamadığımız dönemlerde yalnızca kaynaklarımızı çeşitlendirmekte zorlanmıyoruz; aynı zamanda gönüllülerimiz ve destekçilerimizle bağ kurduğumuz bir kamusal alan da ortadan kalkıyor. Topladığımız bağışları programlarımızı güçlendirmek ve devamlılığı, sürdürülebilirliği olan bir yapı kurmak için kullanmak isterdik. Ancak bağışların azalması ile birlikte sadece var olan programların devamlılığını sağlamaya dönük adımlar atmaya çalışıyoruz. Bizim gibi toplumsal dönüşümü hedefleyen kurumlar için bağış kadar önemli olan diğer şey, o bağışın dayanışma içinde toplanması ve şeffaf bir biçimde paylaşılabilmesidir. Dolayısıyla yardım toplama izinlerinin kısıtlanması, sadece finansal bir engel değil; sivil toplumun nefes aldığı alanın daralması anlamına geliyor. Bu durum, hem örgütlerin bağımsızlığını hem de yurttaşların dayanışma hakkını zayıflatıyor.” (ANKA)