Serbest Görüş Haber Merkezi
Gözaltında kaybedilen yakınlarını arayan Cumartesi Anneleri 1059. haftada Galatasaray Meydanı’nda Ramazan Kaya için adalet istedi. Cumhurbaşkanı Erdoğan’a seslenen Cumartesi Anneleri, “Galatasaray Meydanı’nı derhal ve hiçbir sınırlama olmadan Cumartesi Anneleri’ne açın, Bütün Kişilerin Zorla Kaybedilmeden Korunmasına Dair Uluslararası Sözleşme’yi derhal imzalayın” dedi.
Gözaltında kaybedilen yakınlarının akıbetini soran ve faillerin yargılanması talebiyle İstanbul-Beyoğlu’nda 1995’ten bu yana eylem yapan Cumartesi Anneleri, bu hafta (12 Temmuz 2025) Galatasaray Meydanı’na karanfil bırakarak açıklamalarını okudu.
Cumartesi Anneleri 1059. haftada 5 Temmuz 1991’de Diyarbakır’da gözaltına alındıktan sonra kaybedilen Ramazan Kaya için adalet istedi.
“Bu suçlara göz yumanları adalet önüne çıkarmalı ve cezalandırmalıdır”
“Bu topraklarda yüzlerce insan, yaygın ve sistematik bir saldırının parçası olarak gözaltında kaybedildi. Kaybedilenlerin akıbeti karanlıkta bırakıldı, failler ve sorumlular cezalandırılmadı” sözleri ile başlayan açıklama şöyle devam etti:
“Aileler tüm çabalarına rağmen ne sevdiklerine ne de adalete ulaşabildi. Çünkü Türkiye bugüne kadar hukuka ve insan haklarına dayalı, demokratik bir devlet olmayı başaramadı.
Dün, PKK’nin attığı adımın demokratik bir Türkiye’nin önünü açacak bir başlangıç olmasını diliyoruz. Çatışmasızlık halinin kalıcı olmasını ve barış umudunun güçlenmesini istiyoruz. Tam demokratik bir Türkiye’nin mümkün olduğunu biliyoruz.
Cumhurbaşkanı Recep Tayyip Erdoğan’ın bugün yaptığı açıklamasında yer alan ve devletin gözaltında kaybetmelerdeki sorumluluğunu kabul eden beyanlarının önemli olduğunu vurgulamak isteriz. Ancak, devletin giderim hakkı bağlamındaki sorumluluğu suçun kabulü ile sınırlı değildir. Devlet, gözaltında kaybetme suçunun faillerini, bu suçlara göz yumanları adalet önüne çıkarmalı ve cezalandırmalıdır. Dahası, gözaltında kaybedilenlerin yakınlarının adalet ve hakikat taleplerine saygı göstermelidir.
Buradan Cumhurbaşkanı Erdoğan’a bir kez daha sesleniyoruz:
Galatasaray Meydanı’nı derhal ve hiçbir sınırlama olmadan Cumartesi Anneleri’ne açın!
Bütün Kişilerin Zorla Kaybedilmeden Korunmasına Dair Uluslararası Sözleşme’yi derhal imzalayın!
Zorla kaybetmeleri ayrı bir suç olarak tanımlayın ve zamanaşımı gerekçesiyle kapatılan tüm dosyaları yeniden açın!”
“Vazgeçmeyeceğiz”
Açıklama, “1059.haftamızda, 33 yıl önce gözaltında kaybedilen Ramazan Kaya için adalet talep ediyoruz” sözlerinin altı çizilerek devam etti:
“28 yaşındaki Ramazan Kaya, Diyarbakır’ın Eryol köyünde yaşıyor, geçimini tarım ve hayvancılıkla sağlıyordu. 7 Temmuz 1992 günü, traktörüyle Diyarbakır’a giderken Mermer Jandarma Karakolu’na yakın bir noktada, silahlı 4 köy korucusu tarafından kaçırıldı. Olay, Lice’ye giden bir minibüsteki köylülerin gözleri önünde gerçekleşti.
Koruculara direnen Ramazan Kaya, minibüstekilere “Beni kurtarın!” diye seslendi. Ancak korucuların silahlarını minibüse doğrultması üzerine, köylüler müdahale edemedi. Ramazan Kaya, omzundan vurularak yaralandı ve traktörüyle birlikte zorla götürüldü.
Tanıkların anlatımıyla, Ramazan Kaya’yı kaçıranların Yarımca köyünde yaşayan korucular Hanifi Durğun, Ömer Durğun, Seyfettin Durğun ve Zübeyir Durğun olduğu belirlendi. Kaya ailesi savcılığa başvurarak hem Yarımca köyü hem de söz konusu korucuların evleri için arama izni aldı. Jandarma eşliğinde köye gidildi, ancak komutan araçtan kimsenin inmesine izin vermedi. Çağırttığı korucubaşına yalnızca “Ramazan Kaya’yı kaçırdınız mı?” diye sordu ve “Hayır” cevabıyla yetinerek arama yapılmasına izin vermedi.
Bir köy sakini, Ramazan’ın koruculara ait evde bağlı halde tutulduğunu, arama yapılmış olsaydı mutlaka bulunacağını aileye söyledi.
Ailenin tüm girişimleri sonuçsuz kaldı. Yapılan suç duyuruları takipsizlikle sonuçlandı. Ramazan Kaya’dan bir daha haber alınamadı.
Annesi Sedef Kaya, eşi Hüsna Kaya ve biri, babası kaybedildiğinde henüz doğmamış olan iki çocuğu, 33 yıldır Ramazan Kaya’dan haber bekliyor.
Kaç yıl geçerse geçsin, Ramazan Kaya için, tüm kayıplarımız için adalet istemekten, devletin evrensel hukuk normları içinde hareket etmek zorunda olduğunu hatırlatmaktan vazgeçmeyeceğiz.”
