AB, tartışmalı göç ve iltica anlaşmasını 2026’da uygulayacak

Avrupa Birliği (AB) Komisyonu’nun göçmenleri sınır dışı etmesini kolaylaştıran ve birlik içinde ortak bir sistem oluşturmayı hedefleyen Göç ve İltica Paktı’nın uygulanması için yol haritası açıklandı. Anlaşmanın 2026’da hayata geçirilmesi hedefleniyor.

Avrupa Birliği (AB) Komisyonu, tartışma yaratan yeni göç ve iltica anlaşmasına ilişkin yol haritasını duyurdu. Komisyon, bugün kabul ettiği ”Göç ve İltica Paktı Ortak Uygulama Planı” ile üye devletlerin yeni mevzuatı hayata geçirmeleri için gereken yasal ve operasyonel adımları açıklıyor.

Sığınmacılar için şartlar zorlaşıyor

Göç ve İltica Paktı, AB üyesi devletlerin ulusal kanunlarında bir dizi değişiklik yapmasını gerektiriyor. Karmaşık bir dizi adımın nasıl atılması gerektiğini aktaran ortak uygulama planında bir dizi değişikliğin birbirine paralel bir şekilde hayata geçirilmesi gerektiği vurgulanıyor.

Gerçek Gündem’de yer alan habbere göre üye devletlerin ay sonuna kadar kabul etmesi beklenen ortak uygulama planı, iki yıl içerisinde yeni anlaşmanın hayata geçebilmesi için kritik önemde. 2026’da anlaşmanın hayata geçmesi hedefleniyor.

Planda atılması gereken pratik adımlar arasında ortak bir göç ve sığınma bilgi sisteminin oluşturulması, AB dış sınırlarında göçü yönetmek için yeni bir sistemin kurulması, etkili ve adil bir geri gönderme prosedürünün oluşturulması yer alıyor.

GÖÇ VE İLTİCA PAKTI’NDA NELER VAR?

Avrupa Parlamentosu’nun nisan ayında kabul ettiği yeni pakt, birliğin göç politikasında kapsamlı bir reform hamlesiydi. AB’nin Suriye’deki savaşın ardından kitlesel göçleri birlik sınırları dışında tutmak için gündeme gelen pakt, uzun tartışmaların ardından kabul edildi.

Reformun temel amacı olarak göçmenlerin yükünü ilk varış ülkelerinden alıp tüm üye devletler arasında adil bir şekilde dağıtmak gösteriliyor. Paktın en önemli bölümü ise, AB’nin sınırlarını güçlendirmesi ve başvurusu reddedilen göçmenlerin geri gönderilmelerinin hızlandırılması.

Paktta öne çıkan bir diğer yenilik ise, üye devletlerden biri göçmen yükünü kaldıramazsa diğer üyelere dayanışma yükümlülüğü getirmesi.