Fransa Parlamentosu’nun alt kanadı, konuşma aksanına dayalı ayrımcılığı yasaklayan ve uygulamayı “bir tür ırkçılık” olarak nitelendiren yasayı kabul etti.
Glottofobi (dil korkusu, gülünebileceği endişesiyle dile karşı duyulan endişe) olarak da tanımlanan aksan ayrımcılığı yasa tasarısı, 3’e karşı 98 oyla kabul edildi.
Söz konusu yasa, ırkçılık, cinsiyetçilik ve engellilere yönelik ayrımcılıkla birlikte dava konusu olabilecek ayrımcılık suçları listesine eklendi.
Yeni yasa üç yıl hapis ve 45 bin euro para cezası öngörüyor.
Merkez sağ milletvekili Christophe Euzet tarafından gündeme getirilen yasa, mecliste hararetli tartışmalara neden oldu.
Euzet, “Görünür’ azınlıkların kamunun yasal imkanlarından yararlandığı bir ortamda ‘işitilebilir’ azınlıklar eşitliğe dayalı toplum sözleşmesinin unutulmuş insanlarıdır.” ifadesini kullandı.
Mecliste söz alan Fransız Polinezyası Milletvekili Maina Sage da Fransız anakarası dışından bir aksanla konuşan kişilerin kendisi gibi zorluklarla karşılaşabildiğini dile getirdi.
Kuzey Afrika asıllı bir anne babanın kızı olan Milletvekili Patricia Miralles, tasarının görüşülmesi sırasında yaptığı konuşmada, gençlik yıllarında kullandığı Cezayir aksanı nedeniyle alay konusu olduğunu anlattı.
Aralarında Korsikalı milliyetçilerin de bulunduğu Libertés et Territoires Partisi mensubu Milletvekili Jean Lassalle de, “Hayırseverlik istemiyorum, korunma talep etmiyorum çünkü ben buyum.” sözleriyle tepkisini dile getirdi.
Glottofobi nedir?
Türkçede glossofobi olarak da kullanılan glottofobi, kişiye, dille bağlantılı nedenlerden ötürü (aksan, vurgu, ifade şekli) gülünmesi, alaya alınması, küçümsenmesi ya da ayrımcılığa maruz kalması.
Yabancı dilin yanı sıra kişinin kendi ülkesinde herhangi bir azınlık grubuna mensup olup ulusal dili bu sebeplerden ötürü konuşurken rahat hissetmemesi de glottofobi kabul ediliyor.
