HASAN CÜCÜK | HABER ANALİZ
İtalya futbolu, son yılların en derin krizlerinden birini yaşarken, sahneye beklenmedik bir hikâye çıktı: Como. Bir zamanlar alt liglerde varlık mücadelesi veren bu mütevazı kulüp, bugün Serie A’da zirve yarışının içinde ve Şampiyonlar Ligi kapısını aralamak üzere.
Henüz yedi yıl önce dördüncü ligde mücadele eden Como, şimdi Juventus, Roma ve Lazio gibi köklü kulüplerin önünde dördüncü sırada yer alıyor. Ancak bu yükseliş, beraberinde hayranlıktan çok tartışma getiriyor. Çünkü Como, İtalyan futbolunun alışılmış kalıplarına sığmıyor.
Bir başarı hikâyesi mi, sistemin açığı mı?
Takımın kadrosu neredeyse tamamen yabancı oyunculardan oluşuyor. Sezon boyunca İtalyan futbolculara verilen süre yalnızca 14 dakika. Sahaya çıkan tek yerli isim ise Edoardo Goldaniga.
Tam da bu nedenle Como, İtalya’nın üst üste üçüncü kez Dünya Kupası dışında kalmasının ardından başlayan büyük tartışmanın merkezine yerleşmiş durumda. Ülkede futbolun geleceği sorgulanırken, oklar yalnızca federasyona ya da teknik kadroya değil, kulüplere de yönelmiş durumda. Ve bu eleştirilerin en görünür hedeflerinden biri Como.
İtalyan medyası sert: “Kısa vadeli başarı uğruna kendi geleceğimizi tüketiyoruz” diyenler de var, “Bu şekilde devam edersek Dünya Kupası’na dönmemiz onlarca yıl sürebilir” uyarısında bulunanlar da. Yabancı oyuncu sayısındaki artış, tartışmanın en kritik başlığı. Serie A’da yabancı oranı son yıllarda ciddi biçimde yükselirken, Como bu eğilimin en uç örneği olarak öne çıkıyor.
Küllerinden doğan bir kulüp
Como’nun hikâyesi, klasik bir futbol masalını andırıyor. 1907’de kurulan kulüp, yıllarca alt liglerle üst ligler arasında gidip gelen bir “asansör takım” olarak varlığını sürdürdü. Ancak 2004 ve 2017’de yaşanan iflaslar, kulübü adeta yok olmanın eşiğine getirdi.
Her şey 2019’da değişti.
Endonezyalı milyarder Hartono kardeşlerin kulübü satın almasıyla birlikte Como için yeni bir dönem başladı. İlginç olan ise, bu yatırımın başlangıçta sportif bir hayal taşımamasıydı. Amaç, İtalya’da futbol üzerine bir belgesel çekmekti. Fakat futbolun doğası, planları değiştirdi.
Kısa sürede elde edilen başarılar, projeyi bir televizyon fikrinden gerçek bir sportif atılıma dönüştürdü. Como, birkaç yıl içinde basamakları hızla tırmanarak yeniden Serie A’ya döndü.
Futbolun ötesinde bir vizyon
Bugün Como, yalnızca bir futbol kulübü değil; aynı zamanda küresel bir marka projesi. Takımın başında İspanyol dünya şampiyonu Cesc Fabregas var. Sahadaki yıldız ise Arjantinli Nico Paz. Tribünlerde ise dünyanın dört bir yanından gelen taraftarlar yer alıyor.
Kulüp yönetimi, başarıyı yalnızca sahadaki skorlarla ölçmüyor. Hedef daha büyük: Como’yu bir yaşam tarzı markasına dönüştürmek.
Bu vizyonun ilham kaynağı ise şaşırtıcı: Disneyland. Kulüp başkanı Mirwan Suwarso’nun sözleri, bu yaklaşımı özetliyor: “Disneyland bir deneyim sunar. Bizim deneyimimiz ise futbol.”
Como Gölü’nün büyüleyici atmosferi bu stratejinin merkezinde yer alıyor. Milyonlarca turisti ağırlayan bu bölge, kulüp için eşsiz bir vitrin. Amaç; futbolu, turizmi ve modayı bir araya getirerek seçkin bir marka inşa etmek.
Yaz aylarında düzenlenen Como Cup da bu düşüncenin bir parçası. Futbolun olmadığı dönemde bile ilgiyi canlı tutmak, bu yeni nesil yaklaşımın temelini oluşturuyor.
Tartışmaların gölgesinde bir yükseliş
Ancak bu modern ve küresel vizyon, İtalya’da herkes tarafından aynı heyecanla karşılanmıyor. Bir kesim için Como, yeniliğin ve cesaretin simgesi. Diğerleri için ise yerli futbolun köklerini zayıflatan bir yapı. Gerçek şu ki, Como hem bir başarı hikâyesi hem de bir tartışma konusu.
Ve belki de tam bu yüzden, pazar günü Inter karşısına çıkacak olan bu küçük kulübün mücadelesi, yalnızca üç puandan ibaret olmayacak. Sahada sadece bir maç oynanmayacak; aynı zamanda futbolun geleceğine dair iki farklı anlayış da karşı karşıya gelecek.
Kaynak: Tr724
***Mutluluk, adalet, özgürlük, hukuk, insanlık ve sevgi paylaştıkça artar***
