Limerence nedir, aşk neden saplantıya dönüşür?

“Limerence” 1970’lerde psikolojik bir terim olarak ortaya atılmıştı.

İngiliz sinir bilimci Dr Tom Bellamy, “Limerence’ı en iyi tanımlayan şey, değişmiş bir zihin durumudur” diyor.

İlk başta doğal bir coşkuyla harika hissettirdiğini, enerji ve umut verdiğini ekliyor.

“Ve bu yüzden bağımlılık yapıyor. Sürekli aklınızı meşgul ediyor ve genel olarak daha iyimser ve coşkulu hissediyorsunuz” diyor.

Bellamy de evliyken bir iş arkadaşına karşı benzer hisler geliştirdiği bir dönem yaşamış.

Google Trendler’e göre, 2020’den beri dünya genelinde “limerence” ile ilgili aramalarda yükseliş devam ediyor.

Ayrıca, aşkın ne zaman ve neden saplantıya dönüşebileceği ve etkilenenlerin bu konuda ne yapabileceği sorusunu ele alan çevrimiçi materyallerde de bir artış oldu.

Limerence ya da saplantılı aşk nedir?

“Limerence kontrolümüz dışında başımıza gelen bir şey” diyen psikolog Dorothy Tennov, 1979 yılında yayımlanan “Love and Limerence” (Aşk ve Saplantılı Aşk) adlı kitabında bu terimi ilk kez kullanmıştı.

Romantik aşk hakkında 300’den fazla görüşme yaptıktan sonra, henüz isimlendirilmemiş bu olguyu, “başka birine karşı istemsiz, rahatsız edici ve ezici bir özlem” olarak tanımlamıştı.

Psikolojik araştırmalarda takıntı haline gelen kişi, saplantı nesnesi (LO) olarak biliniyor.

Bu bağlamda saplantılı olmak mutlaka diğer kişiyi takip etmek veya onun dikkatini hak ettiğini hissetmek anlamına gelmiyor. Ancak araştırmalar bazı durumlarda saplantının, ısrarlı takip (stalk) gibi zararlı davranışlara dönüşme potansiyeli olduğunu gösteriyor.

Tennov, saplantı deneyimini veya saplantılı bir dönemi kişinin hayatı boyunca bir ya da birçok kez yaşayabileceğini yazmıştı.

Ortalama bir dönemin 18 ay ile üç yıl arasında sürdüğü ancak bazı durumlarda daha uzun sürebildiği belirtiliyor.

Tennov’a göre en önemlisi, saplantının kontrol altına alınmaması durumunda, bunu yaşayan kişi üzerinde yıkıcı bir etkiye sahip olabilmesi.

Bellamy bunu üzücü bir deneyim olarak tanımlıyor.

Kendi saplantılı aşk dönemiyle ilgili olarak, “Düşününce bunun iyi bir sonunun olmadığını açıkça görebiliyordum. Ama duygularımı kontrol altına alamadım” diyor.

Bu noktada, “çaresiz” ve kontrolsüz hissettiğiniz için korkutucu olmaya başlayabileceğini ekliyor.

Saplantılı aşk nasıl ayırt edilir?

Peki saplantılı aşk, geleneksel anlamda aşık olmak veya tutku duymaktan nasıl ayırt edilebilir?

Bellamy, saplantılı aşkın en önemli özelliklerinden birinin, belirsizlik duygusundan beslenmesi olduğunu söylüyor.

Saplantılı olmayan romantik bir durumda, birine aşık olan bir kişi genellikle ilk belirsizlik aşamasını geçer ve karşılıklı olarak sevildiğini öğrendiğinde rahatlar, mutlu ve güvende hisseder (ya da duyguları karşılık bulmadığında üzülür).

Araştırmacılar, saplantılı bir aşığın belirsizlik, özlem ve umut aşamasında takılıp kalma eğiliminde olduğunu öne sürüyor.

Bellamy, “bağımlılık” durumunun ortaya çıkmasında en önemli itkilerden birinin belirsizlik olduğunu söylüyor.

Bu durumda kişi kelimenin tam anlamıyla sürekli bir özlem içinde hissediyor.

Bu belirsizlik duygusuna “ışık” diyor; özünde, karşılıklı bir ilişki veya özlenen kişiyle bağlantı kurma umudunun ışığı, ancak bu mutlaka bir ilişki şeklinde olmak zorunda değil.

İngiltere’deki Chichester Üniversitesinde bilişsel-davranışçı psikolog Ian Tyndall, “Bu kişilerin bazıları diğer kişiyle cinsel veya romantik bir ilişki bile istemiyor. Sadece duygularının karşılık bulmasını istiyorlar” diyor.

Belirsizlik derecesi ne kadar yüksekse, saplantılı kişi o kadar çok karşılık istiyor, aynı zamanda reddedilmekten de korkuyor.

Tyndall, saplantılı aşkın sıkıntı ve işlevsizliklere neden olabileceğini, hatta bu kişilerin kendilerini ihmal etmeye başlayabileceği noktaya kadar geldiğini söylüyor.

Bu, yemek yemeyi, uyumayı ve kişisel hijyeni ihmal etmekten, iş bulamamaya ve aile veya arkadaşlarla ilişkileri aksatmaya kadar uzanabiliyor

“Geçmişe takılıp kalma eğilimindedirler, kişiyle önceki etkileşimlerini, bunların anlamlarını uzun uzun düşünmeye çalışırlar. Düşünceleri tamamen ve bütünüyle o kişiye odaklanmıştır ve hayatlarını o kadar domine eder ki, başka hiçbir şeye yer kalmaz” diyor.

Saplantılı aşkı, romantik bir ilişkinin erken aşamalarında yoğun hissedilen tutkudan ayıran şey de bu.

Tyndall’a göre, tutku birçok romantik ilişkinin başında ortaya çıkar ve genellikle üç ila altı ay, bazen de bir yıla kadar sürer ancak “kişinin fiziksel ve zihinsel sağlığı için genellikle bu kadar olumsuz sonuçlar olmaz” diyor, oysa saplantılı aşk da daha yoğun olduğunu belirtiyor.

“Birine aşık olduğunuzda, göz teması veya kaş kaldırma gibi her duygusal ipucunu takıntılı bir şekilde düşünmezsiniz… Kişinin beden dilini, saplantılı bir şekilde aşık olan bir kişiyle aynı düzeyde analiz etme eğiliminde olmazsınız” diye ekliyor.

Araştırmacılar, saplantılı aşkın romantik tutkudan biraz farklı olduğunu söylüyor.

İngiltere’deki Durham Üniversitesi psikoloji bölümünden Kathleen Carswell, romantik tutkunun, sadece fiziksel yakınlık değil, başka bir kişiyle duygusal yakınlık ve samimiyet özlemini de kapsadığını söylüyor.

Saplantılı aşk yaşayan biri sadece o kişiyle yakınlık için güçlü bir arzu duymakla kalmaz, aynı zamanda o kişi üzerinde takıntılı bir şekilde düşünür.

Yine de, romantik tutku ile saplantılı aşk arasında bazı kesişimler olabileceğini öne sürüyor. Zira romantik tutkunun da takıntılı yanları olabileceğini ve bir bağımlılığa benzer bir his verebileceğini belirtiyor.

“Romantik tutkunun beynin ödül sistemiyle işlediği bulundu ve yüksek düzeyde saplantılı aşk yaşayan veya takıntılı bileşeni yüksek olan bir kişi, bağımlı biri olarak düşünülebilir” diyor.

Herkes bu görüşe katılmıyor. 2008’de kendi saplantılı aşk modellerini öne süren iki araştırmacı, saplantılı aşkın aşktan tamamen bağımsız olarak var olduğunu savundu.

Onlara göre saplantılı aşk, “olumsuz, sorunlu ve engelleyici” bir durum.

Kökeni ne?

Saplantılı aşkla ilgili halen bilmediğimiz çok şey var. Çalışmalardaki küçük örneklem boyutları nedeniyle kaç kişinin bunu deneyimlediğinden bile emin olamıyoruz. Çaresi aranabilecek resmi olarak tanımlanmış bir psikolojik durum değil.

Bazı araştırmacılar, bağlanma bozuklukları veya Obsesif Kompulsif Bozukluk, Dikkat Eksikliği ve Hiperaktivite Bozukluğu veya Travma Sonrası Stres Bozukluğu gibi diğer ruh sağlığı sorunlarıyla bağlantılı olabileceğini düşünüyor ancak bu potansiyel bağlantılar hakkında çok az araştırma var.

Bununla birlikte, Tyndall, konunun psikoloji alanında daha fazla önem kazandığını söylüyor.

Kendisi ve meslektaşları, saplantılı aşk yaşamış veya yaşayan 600’den fazla kişinin katıldığı bir anket geliştirdi.

Cevaplar, saplantılı aşkın kaygılı bağlanma stiliyle ilişkili olduğunu, ancak korelasyonun büyük olmadığını gösterdi.

Tyndall, saplantılı aşkın kaygılı bağlanmadan “çok daha derinden yıpratıcı bir durum” olduğunu söylüyor.

Tyndall’ın belirttiğine göre, önceden düşük öz saygı veya öz değer bildirmeyen bazı katılımcılar saplantılı aşkın “birdenbire ortaya çıktığını” fark etmişler.

Benzer şekilde, çalışmanın sonuçları saplantılı aşık olan kişilerin genellikle sosyal kaygı duymadığını, ancak saplantılı oldukları kişi hakkında çok kaygılı hissettiklerini göstermiş.

Örneğin, her etkileşimi takıntı haline getirmelerine ve diğer kişiyle tekrar etkileşim kurmayı arzulamalarına rağmen, onlarla karşılaştıklarında, o kadar yoğun şeyler hissediyorlar ki oradan kaçabiliyorlar.

Tennov’un da belirttiği gibi saplantılı aşkın potansiyel olumsuz etkilerinden biri, insanları takip (stalk) gibi diğer takıntılı, antisosyal davranışlara yönlendirebilmesi.

Londra Metropolitan Üniversitesinde siber psikoloji profesörü Emma Short’a göre saplantılı aşk kendi başına bir patoloji veya kişilik bozukluğuyla ilişkili değil.

“Saplantılı aşk, istisnai bir bağlanma gibi görünüyor ve bu, o tek bireyle ve onun sizin için duygusal olarak ne ifade ettiğiyle ilgili. Bir şekilde içinizde bu hisleri harlayan o tek kişiyle ilgili olarak durum bağlantılı gibi görünüyor” diyor.

Short, stalk’ın farklı olduğunu çünkü bu durumda, duygularınızı o diğer kişiye yansıtmaya, buna hakkınız olduğunu veya onların da sizinle aynı şekilde hissettiğini hayal etmeye başladığınızı söylüyor.

Bir çalışma, ‘stalker’ların yüzde 72 kadarının bir tür psikopatolojik tanıya sahip olduğunu öne sürüyor.

Short ve meslektaşları, çalışmalarında saplantılı aşkın ısrarlı takip ile ilişkili özellikler taşıyabileceğini, ancak saplantılı aşıkların henüz başka bir kişiye zarar verecek davranışlarda bulunma aşamasına gelmedikleri ve belki de asla gelmeyecekleri sonucuna vardılar.

Saplantılı aşkın sonu var mı?

Potansiyel olarak rahatsız edici ve takıntılı doğası göz önüne alındığında, saplantılı aşk sağlıklı ve karşılıklı bir ilişkiye yol açabilir mi?

Bellamy’nin durumunda, yol açmış, hem de karısıyla.

Karısı da saplantılı aşk hissediyormuş. (Bu haber için BBC kendisiyle iletişime geçti. Bellamy’nin anlatımını kabul etti ve yayınlanmasına izin verdi).

Bellamy, “Bu ilişki işe yaradı. Bir nevi klasik anlamda aşka düştük – karşılıklı saygı, karşılıklı sevgi, karşılıklı ilgi ve arzuya dayalı klasik bir aşk” diyor.

Bellamy, iş arkadaşına saplantılı aşk duygularından hiç bahsetmedi, ancak karısına içini döktü – ki bunu bir dönüm noktası olarak görüyor.

Peki, iş arkadaşına olan saplantısından nasıl kurtuldu?

“Esasen onu beslemeyerek yok ettim” diyor. Deneyimine göre, kişiyle temastan kaçınmak, bağımlılık durumunu kademeli olarak azaltmaya yardımcı olabiliyor.

Tennov da kitabında, tüm temas kesilirse veya açık bir reddedilme olursa tutkunun ortadan kalkabileceğini söylüyor.

Nihayetinde, bir umut ışığı olmadan, tutkunun saplanabileceği hiçbir şey kalmıyor.