AKP demokrasisi; kaybeden Murat Kurum’a koltuk ödülü…

NECİP F. BAHADIR | YORUM

Koca bir bilmece ve revizyon muamması çözüldü. ‘Resmi Gazete’ iddialara son noktayı koydu. Diğer gazeteler ve medya sınıfta kaldı. Son ana kadar ‘bakan toto’ oynandı, en az üç bakanın değişeceği beklendi. Revizyon iki bakanla sınırlı kaldı. Sağlık Bakanı Fahrettin Koca’nın yanına son dakikada Çevre, Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanı Mehmet Özhaseki eklendi. Özhaseki, Resmi Gazete’nin yayınına bir saat kala ‘sağlığını’ gerekçe göstererek istifa ettiğini duyurdu.

Herşeye rağmen bakan değişimi önemli gelişmedir. Ve bir yazıyla değerlendirmeyi hak eder.

Gelen ve giden bakanlar bize ne söylüyor? Bir önceki yazıda vurguladığım gibi derin siyasi anlam yüklememek lazım. Değişen sadece surat ve isim. Yoksa politikalarda bir değişim beklememek gerekir.

2 bakanlı revizyonu ne anlama geliyor? 31 Mart bozgununun bir sonucu mu? 31 Mart’ın faturası bazı il başkanlarından sonra iki bakana mı kesildi? Erdoğan’ın “Gerekli dersleri çıkaracağız ve ardından adım atacağız.” dediği adımlarından biri mi bu?

Sağlık konusunda çok fazla şikayet var!

İki bakan niye gitti? Gidişlerini 31 Mart’la ilişkilendirmek bana pek gerçekçi görünmüyor. Evet, sağlıktan şikayet çok fazla. Sandığa da etkisi oldu. Çünkü sağlık sistemi çöktü. Ancak o çöken sistemin mimarı Fahrettin Koca değil ki! Bizzat Erdoğan. Şehir hastaneleri projesi fiyaskoyla sonuçlandı. Yolu şehir hastanelerine düşüp de memnun ayrılan neredeyse yok gibi… Şikayet üstüne şikayet. Nitekim milletvekilleri de her gördüğü yerde Koca’ya yüklendi.

En son Kızılcahamam kampında milletvekilleri Koca’yı topa tuttu. Erdoğan, Koca’ya sahip çıkmadı. Aksine milletvekillerine hak verdi. Koca’nın istifasının gerçek nedeni bu. En azından bardağı taşıran son damla. Fahrettin Koca kırgın gitti. Ve AKP’de sayıları giderek artan kalbi kırıklar safına eklendi. Medyayla ilişkileri iyi olduğu için, siyasetten gelen torpil taleplerini yerine getirmediğinden ‘hedef haline geldiği’ söylentilerini yaydı. Doğru olabilir mi? Pek ihtimal vermiyorum. Diğer bakanlardan farklı olduğunu sanmıyorum.

Fahrettin Koca devir teslim töreninde, “Şehir hastanelerinin bütçeye yük olmasını önledik.” diye ilginç ve anlamlı bir cümle kullandı. Böyle bir gerekçe bana daha inandırıcı geliyor. Bütçe, ihale söz konusu olduğunda işin rengi değişir. Yukarıdan müdahale kaçınılmaz hale gelir. Koca yukarıya ‘hayır’ diyebilir mi veya yan çizebilir mi? Nerde o yürek? O koltukta bir gün bile oturamaz. Kırgınlığı derin olmalı ki giderken Erdoğan’ın canını sıkmaktan geri durmuyor. Her iki bahanenin hedefi doğrudan Erdoğan.

Fahrettin Koca kırgın gitti

Düne kadar Koca en başarılı bakanlardan biri olarak görünüyordu. Hatta bir yıl önce yerel seçim adayları konuşulurken adı İstanbul için bile geçmişti. Tıpkı Süleyman Soylu gibi… Bırakın daha üst basamaklara tırmanmayı, mevcut bakanlığı da gitti. ‘Bakan Bey’ olarak uyandığı günün gecesinde ‘Fahrettin Efendi’ olarak yatağa girdi. Siyaset bu… Bir anda kendini kapının önünde buluverirsin. Her şey ‘iradenin’ kararına bağlı. Bir imzayla gelir, başka bir imzayla gidersin. Koca yaralı gitti, Erdoğan gönlünü almaya bile tenezzül etmedi.

Marifet “Nasıl bilirsiniz?” diye sorulduğunda, “İyi biliriz!” dedirtmekte… Bu devri istibdat ve zulümde bakanlık yapmış olmanın bir bedeli var elbette. Bundan kaçması mümkün değil.

Fahrettin Koca’nın yerine İstanbul İl Sağlık Müdürü Kemal Memişoğlu geldi. Erdoğan’ın çerçevesini belirlediği sınırlar içinde bakanlık yapacak. İrade ve inisiyatif alabilme şansı yok. Şehir hastanelerinin içinde bulunduğu perişan durumu düzeltilebilir mi? Hayır! Pansuman tedbirler bir işe yaramaz. Yapısal ve kökten çözüm gerekir ki… O da bir bakanın haddi değil. Bakan değişimi hiçbir derde deva olmaz. AKP’de sağlık politikasının neden olduğu ‘kan kaybı’ önlenemez.

Özhaseki’nin biletini Erdoğan kesti

Mehmet Özhaseki ‘belediye başkanı’ olarak adını duyurdu. Sonra milletvekili ve bakanlık geldi. Ankara seçimini kaybetmesine rağmen bakanlık koltuğunu korudu. İstifasını ‘sağlığının iyi olmamasına’ bağladı. Bu bahanenin doğru olmadığını herkes biliyor. Uzun açıklaması hiç inandırıcı değil. Belli ki Erdoğan istifasını istedi. ‘Attan düştüm’ ezikliğini yaşamamak sağlığını gerekçe olarak gösterdi.

Oysa daha birkaç gün önce sağlığı yeninde ve ‘hizmete, yola devam’ mesajları veriyordu. Eğer sağlık sorunu gerçekçi olsaydı, adını koyar, rahatsızlığını açık açık söylerdi. Erdoğan’ı biletini kesti ve evine yolladı. Özhaseki ismi bana vefasızlığın diğer adı gibi geliyor. Abdullah Gül’ü sattı önce, hem de çok ucuza, sonra arkası geldi. Boydaklar’ın vebali omuzlarında. O da Fahrettin Koca gibi zulüm devrinin aktörlerinden. Ve tarih önüne bir fatura koyacak. Kaçışı yok.

Murat Kurum, Erdoğan sonrası için mi düşünülüyor?

Özhaseki’nin yerine Murat Kurum geldi. Özhaseki, koltuğu Kurum’dan devralmıştı, yine ona devretti. Murat Kurum’un yeniden bakanlık koltuğuna oturması revizyonun 31 Mart hezimetiyle uzaktan yakından ilgisi olmadığının en açık göstergesi. Kurum kaybeden bir isim. Hem de kılpayı değil, büyük kaybetti. Seçimden sonra ortalıkta görünmedi ve kayıplara karıştı. Erdoğan’ın, kaybeden bir isme bakanlık vererek ödüllendirmesi ne siyasetin ne de demokrasinin ruhuna uygun düştü. Murat Kurum, halktan alamadığı yetkiyi Erdoğan’dan aldı. Bu tablo karşısında kim Erdoğan’ın 31 Mart’tan ders çıkardığını söyleyebilir? O koltuğa oturacak başka isim mi yok?

Yoksa Erdoğan’ın Murat Kurum’a ilişkin farklı senaryoları mı var? Kurum adaylığı sırasında ekranlara çıkmış ve burcunu nazara vererek, “Bende liderlik şeysi var!” demişti.

Acaba Erdoğan’dan bu yönde bir sinyal mi aldı? Erdoğan sonrası AKP’nin lider adayları arasında mı? Bu atama bana bakanlığın ötesinde siyasi anlamları olabileceğini düşündürdü. ‘Yenilgi yenilgi büyüyen bir zafer vardır’ mısrasını Erdoğan’ın benimsediğini biliyoruz.

Kurum’un yenilgilerini çoğaltarak zafere mi dönüştürmek istiyor? Niye olmasın…