Haaretz: Savaşın tek sorumlusu Netanyahu

İsrail’in köklü gazetelerinden Haaretz, yayımladığı editoryalde İsrail-Gazze Savaşı’ndaki tek sorumlunun İsrail Başbakanı Binyamin Netanyahu olduğunu belirtti.

Haaretz editörlerinin o yazısı:

“Simchat Torah bayramında İsrail’e yönelik felaketin tek sorumluluğu açık bir şekilde Benjamin Netanyahu’da bulunuyor. Başbakan, geniş siyasi deneyimi ve güvenlik konularındaki eşsiz bilgeliğiyle övgünse de, bilinçli bir şekilde İsrail’i sürüklediği tehlikeleri tanımada tamamen başarısız oldu. Bu tehlikeleri, bir ilhak ve mülksüzleştirme hükümeti kurarken, aşırı sağ eğilimli figürlerden Bezalel Smotrich ve Itamar Ben-Gvir’i önemli pozisyonlara getirerek, Filistinlilerin varlığını ve haklarını açıkça görmezden gelerek yarattı.

Netanyahu kesinlikle sorumluluktan kaçmaya çalışacak ve suçu askeri istihbarat ve Şin Bet güvenlik servisinin yönetimine atmaya çalışacaktır. Ancak Yom Kippur Savaşı’nın eşiğinde olduğu gibi, Hamas’ın saldırısı ordunun ve istihbaratın savaş olasılığını az gördüğü ve bu saldırıya hazırlıksız yakalandıkları ortaya çıktı.

Düşmanı ve onun askeri yeteneklerini küçümsediler. Yaklaşan günler ve haftalarda İsrail Savunma Kuvvetleri’nin ve istihbaratın başarısızlıkları daha fazla açığa çıktıkça, değişiklikler ve durumun yeniden değerlendirilmesi talepleri kaçınılmaz olacaktır.

Ancak askeri ve istihbarat başarısızlıkları, Netanyahu’yu krizin genel sorumluluğundan muaf tutmaz çünkü o, İsrail’in dış ve güvenlik meselelerinde nihai karar veren konumda. Netanyahu, askeri konularda da cahil olmayan bir liderdir, Ehud Olmert’in İkinci Lübnan Savaşı’nda olduğu gibi. Golda Meir’in 1973’te ve Menachem Begin’in 1982’de olduğu gibi.

Netanyahu aynı zamanda Naftali Bennett ve Yair Lapid tarafından yönetilen “değişim hükümeti”nin benimsediği politikayı da şekillendirdi: İsrail halkının kabul edebileceği bir bedel karşılığında Filistin ulusal hareketini Gazze ve Batı Şeria’da bastırmak için çok yönlü bir çaba.

Geçmişte Netanyahu, savaşlardan ve ağır kayıplardan kaçınan bir lider olarak kendini tanıttı. Ancak son seçim zaferinin ardından, bu temkinliğini terk ederek Batı Şeria’yı ilhak etme ve Oslo tarafından tanımlanan C Bölgesi’nin bazı kısımlarında etnik temizlik yapma gibi adımlar atmaktan çekinmedi. Bu politika aynı zamanda yerleşimlerin genişletilmesini, Mescid-i Aksa yakınındaki Tapınak Tepesi’nde Yahudi varlığını desteklemeyi ve hatta Filistinlilere hiçbir şey bırakmayı düşünmediği bir barış anlaşması ile Suudilerle açıkça görüşmeyi içeriyordu. Beklendiği gibi, Batı Şeria’da Filistinlilerin İsrail işgalinin ağırlığını hissetmeye başlamasıyla gerilimler artmaya başladı ve Hamas Cumartesi günü sürpriz bir saldırı başlattı.

Öncelikle son yıllarda İsrail’in üzerinde dolaşan gerçek tehlike tam anlamıyla gerçekleşti. Üç yolsuzluk davasıyla karşı karşıya kalan bir Başbakan, devlet işlerini etkili bir şekilde yönetemez; çünkü öncelikleri potansiyel bir mahkumiyet ve hapis cezasından kaçınma kaygısı tarafından gölgelenir.

Bu felaket koalisyonunun oluşturulmasınin ve Netanyahu’nun başlattığı yargı darbesinin, askeri ve istihbarat yetkililerini siyasi muhalif olarak görerek zayıflatmasinin sebbei buydu. Bu stratejinin kurbanları, Batı Necef saldırısında bedel ödeyenler oldu.”