Site simgesi Serbest Görüş

Şefika Duman: Oğlumla gurur duyuyorum, barış demekten vazgeçmeyeceğiz


4 aylık tutukluluğunda 5 ayrı cezaevine sevk edilen ve tahliye sonrası PKK’ye katılan Mücahir Duman’ın annesi Şefika Duman, ‘O da her Kürt genci gibi davası için gitti. Oğlumla gurur duyuyorum’ diyerek, barış demekten vazgeçmeyeceklerini vurguladı

Colemêrg’in (Hakkari) Gever (Yüksekova) ilçesinde dünyaya gelen Mücahir Duman (Karker Qewali), daha küçük yaşlarda devletin ailesine ve kendisine yönelik işkence ve baskılarına tanık oldu. 2011 yılında 16 yaşındayken “okul yaktığı” iddiasıyla tutuklanarak cezaevine gönderildi. Van F Tipi Cezaevi’nden Bitlis E Tipi cezaevine sevk edilen Mücahir Duman, sırasıyla Erzurum Cezaevi, Rize L Tipi cezaevi ve Van M Tipi Kapalı cezaevine sürgün edildi. Mücahir Duman tahliye olduktan sonra ise PKK’ye katıldı. Mücahir Duman, 31 Ekim 2019 yılında 4 arkadaşıyla birlikte Şirnex’in Elkê (Beytüşşebap) ilçesine bağlı Feraşîn yaylasında çıkan bir çatışma sonucu yaşamını yitirdi.

Mücahir Duman’ın yaşamını ve mücadelesini annesi Şefika Duman anlattı. Oğlunun haksızlık ve zulüm karşısında hiçbir zaman sessiz kalmadığını belirten Şefika Duman, şunları söyledi:

“Köylerimiz yakılınca Gever’e göç etmek zorunda kaldık. Bir yıl Gever’de kaldıktan sonra Heval Karker dünyaya geldi. Çocukluğunda, birçok zulme şahitlik etti.  Bir gün gelip bana ‘Anne neden adımı Mücahir koydunuz’ diye sordu. Bende ona ‘baban koydu’ dedim. Bana ‘Ben babamı affetmeyeceğim’ dedi. Sonra ismini ‘Karker’ olarak değiştirdi. Çok güzel bir çocuktu. Evde huzursuzluk çıkınca hemen o da huzursuz olup olayı çözmeye çalışıyordu. Çok sakin, efendi bir çocuktu. Daha 16 yaşındayken gençlikte yer aldı.  Küçük yaşta cezaevine düştü. Daha o yaşta eve düzenlenen baskın sonucu o ve abisi ağır işkenceye maruz kaldı. ‘Okul yakma’ iddiasıyla iki arkadaşıyla birlikte tutuklandı. Fakat böyle bir şeyde yoktu. Yalan beyanlar ve gizli tanık ifadeleri üzerine haksız ve hukuksuz bir şekilde tutuklandılar. 1 yıla yakın süre cezaevinde kaldılar. Daha sonra tahliye edildikten sonra yine eve baskın düzenleyip tekrar tutuklanıp Bedlîs cezaevine götürdüler. Biz dilekçe vermemize rağmen bırakılmadı üstüne Bedlîs’ten alıp Rize’ye götürdüler. Rize’de kaldığı zaman da çoğu defa işkenceye maruz kaldı. Islah evinde kaldığı zaman, siyasilerin içine götürsünler diye çoğu defa kamera kırdı, disiplin cezası aldı” diye belirtti.

‘O da her Kürt genci gibi davası için gitti, dedim’

Şefika Duman, oğlunun yaşatılanlara tepki duyduğunu belirterek, “Cezaevinde kaldığı zaman aşırı derece de zayıflamıştı. Yürümekte dahi zorluk çekiyordu. Çıktıktan sonra bir kahvede işe başladı. Bir gün gelip bana, ‘Anne devletin gözü üzerimizde ne yapsak da bu değişmeyecek’ dedi. Sonra bir gece vakti yeğenini kucağına aldı öptü, fotoğrafını çekip çıktı ve bir daha haber alamadık. O gece PKK’ye katılmıştı. Kardeşleri duyduğunda ağladılar. Onlara, ‘Ağlamayın, yolu açık olsun, o da her Kürt genci gibi davası için gitti’ dedim. Oğlum devletin işkencesine zulmüne boyun eğmemek için gitti. Oğlum devletin eline düşmemek için eylem gerçekleştirdi ve orada şehit oldu. Oğlum ile gurur duyuyorum. Davasının yolunda kutlu bir yolda şehit oldu” ifadelerini kullandı.

Barış ve Demokratik Toplum Süreci’nin başarıya ulaşması içinde mücadele etmeye devam edeceklerini belirten Şefika Duman, şöyle devam etti:

“Köylerimiz yakıldı, bizlerde köylerden çıkıp şehirlere yerleştik. Biz hep davamızın peşinde, kutlu yolda gittik. Eşim gibi çocuklarımda kendi davalarına bağlı oldular. Benim ve kızımın da cezası var. Bizde işkenceye maruz kaldık. Davamızdan vazgeçmedik boyunda eğmedik. Devlet samimi gelsin. Başta Kürtlerin önderi özgürlüğüne kavuşmalıdır. Sonra cezaevlerinde olan siyasi ve hasta tutsaklar özgürlüklerine kavuşmalıdır. Bizler barış demekten asla vazgeçmeyeceğiz.”

Haber: Özlem Yacan\MA

Kaynak: Yeni Yaşam Gazetesi
***Mutluluk, adalet, özgürlük, hukuk, insanlık ve sevgi paylaştıkça artar***

Mobil sürümden çık