Yazar: SG

MELETÎ – Meletî halkının en büyük temennisi, devletin tutamadığı ellerini ısıtarak, bir sonraki sabaha uyanabilmek.

Mereş’in Bazarcik (Pazarcık) ilçesinde 7,8, Dîlok’ta 6,5 şiddetinde meydana gelen depremin en çok etkilediği kentlerden biri olan Meletî, kaderine terk edildi. Dün sabah saatlerinde Cumhurbaşkanı Yardımcısı Fuat Oktay’ın yaptığı ilk açıklamalara göre 47 can kaybının ve 550 yaralının olduğu Meletî’de, 300’ün üzerinde binanın yıkıldığı belirtiliyor. 

 

Meletî’nin en çok hasar alan bölgesi olan Yeşilyurt ilçesinde, geçirdiğimiz ilk gecede depremzedelerin “AFAD nerede?” isyanına tanık olduk. 

 

MELETÎ KADERİNE TERK EDİLDİ

 

Kente ulaştığımızda ilk göze çarpan Yeşilyurt ilçesinde bulunan bir pansiyonda, gerçekleşen arama kurtarma çalışmaları oldu. Kar yağışı ve dondurucu soğuğa rağmen enkaz altındaki yakınlarını bekleyen yurttaşlar, kameraları gördükleri andan itibaren “yalnız bırakıldık” diye isyan etmeye başladı. Enkaz önünde sabah saatlerinden itibaren amcası ve yengesini bekleyen Mardinli inşaat bir işçisi, pansiyon kolonlarında kullanılan demirlerin, binayı taşıyamayacak kadar ince olduğunu anlatmak için yanımıza gelirken, o sırada çevredeki bir jandarmanın “yine binanın malından kaçırmışlar” sözleri de dikkati çekiyordu.

 

 

TOPLANMA ALANLARINA DAİR BİLGİLENDİRME YOK!

 

Meletî’nin ara sokaklarında arama kurtarma çalışmalarını takip etmek isterken karşılaştığımız mahalleli, kendi çabalarıyla kurdukları kamp çadırlarının içinden belediyenin ve valiliğin organize ettiği toplama alanlarından bile haberlerinin olmadığını anlattı. Küçük bir ateş etrafında toplanan mahallenin en büyük sorunu ise, gıda yardımlarının kendilerine ulaştırılmamasıydı. Mahalleli, yeni artçı sarsıntılar nedeniyle yıkılma olasılığı yüksek hasarlı binalarının tam yanı başında geceyi geçirmeye çalışıyor.

 

 

Bir sonraki durağımız ise şehrin merkezinde yer alan Emekliler Parkı oldu. Gece saat 03.00 sularında ziyaret ettiğimiz yaklaşık 50 ailenin bulunduğu parkta, AFAD’ın ise sadece iki çadırı yer alıyordu. Rüzgardan kaçınmak için ağaç diplerinde arta kalan kıyafetler ve dallardan yaptıkları barakalarda sabahlamak zorunda kalan depremzedeler, çok uzun saatlerdir sadece bir kase çorbaya erişebildiklerini ifade ediyordu.

 

BEBEK BEZİ VE MAMA İSTİYOR

 

Emekliler Parkı’nda rastladığımız iki çocuklu hamile bir kadının tek istediği ise, çocukları için bebek bezi ve mama idi. Ancak o da yaklaşık 25 saat boyunca en temel ihtiyaçlarına dahi ulaşamayan yurttaşlardan sadece biriydi.

 

 

OTOBÜSLERİN İÇİNDE NEFES ALAMAYAN YÜZLER

 

Parkın ardından ilerlediğimiz İnönü Caddesi’nde çadır yetersizliği nedeniyle otobüs duraklarının önünü kartonla kapatarak ısınmaya çalışan birkaç aile ile karşılaşıyoruz. Onların tam karşısında ise park halindeki belediye otobüslerinin içinde nefes almakta zorlanan yüzlerce insan…

 

 

O BİNALARA NE ZAMAN SIRA GELECEK?

 

İnönü Caddesi’nde haber takibimiz, otobüs duraklarının 200 metre ilerisindeki arama kurtarma çalışmalarıyla devam etti. Enkaz altında onlarca insanın yer aldığını öğrendiğimiz binanın tam karşısında ise depremzedelerin aileleri, enkaz altındaki yakınlarını umutla bekliyordu. Arama kurtarma çalışmalarını bir süre takip ettikten sonra cadde boyunca karşımıza çıkan onlarca enkaz binaya ise hala sıra gelmediğini ya da çalışmaların yarıda bırakıldığını görüyoruz. Kameraları gören bir yurttaşın sorusu da geceyi özetler nitelikteydi: “Hangi binayı arayacaklarını neye göre seçiyorlar?”

 

 

Meletî halkının ilk gecenin ardından en büyük temennisi ise, devletin tutamadığı ellerini ısıtarak bir sonraki sabaha uyanabilmek.

 

MA / Fırat Can Arslan

 

Artı Gerçek – İki büyük depremin vurduğu 10 ilden biri olan Hatay’a yardım ulaştırılmamasına tepkiler büyüyor. Bölgeden yardım çağrıları ardı ardına geliyor. Birçok siyasi isim bölgede arama kurtarma çalışmalarının yapılmadığını açıklarken Eski Hatayspor Başkanı Zekiye Yiğitbaş, katıldığı yayında son durumun sorulması üzerine gözyaşlarını tutamadı. Yiğitbaş, “Burada kimse yok AFAD yok, devlet yok” diyerek isyan etti.

Yiğitbaşı Cüneyt Özdemir’in yayınına katıldı. Yayında kendisine Hatay’daki son durum sorulduğunda ise ağlayarak şu şekilde konuştu:

‘ANTAKYA ARTIK YOK’

“Durum çok vahim, Antakya artık yok. Atatürk’ün emaneti artık Hatay yok. Binlerce kişi öldü binlerce kişi. Terkedildik. Her zamanki gibi terk edildik. AFAD yok, devlet yok, kimse yok. Hatay nerede Suriye’de mi?

‘ANNEMİ KAYBETTİM GALİBA’

Açız, susuzuz. Çocuklar, torunlar yanımda. Annemi kaybettim galiba. Galiba kaybettim, bilmiyorum. Şehir dışına çıkma ihtimali yok, yollar yarılmış. Uçaklar geliyor geri gidiyormuş. Arabalarda oturuyoruz.

Hiçbir yardım yok, AFAD çökmüş burada. Dışarıdan gelecek olan yardımları bekliyoruz. Kimse gelmedi hala.” (HABER MERKEZİ)

Lütfü Savaş: Hatay’da insanlar soğuktan ölebilir, acil yardım lazım

İdris Şahin: Hatay’da arama kurtarma çalışması yapılamıyor

Gökhan Zan’dan yardım çağrısı: Yalvarıyorum size, Hatay çok kötü

Hatay’daki son durum görüntülendi: ‘İnsanlar kendi imkanlarıyla çalışma yapıyor’

Cengiz Anıl BÖLÜKBAŞ

---

MARAŞ – “Dört çocuğum enkaz altında hani devlet nerede? Polis geldi. Yardım istedik, yalvardık. ‘Allah yardımcınız olsun’ deyip gittiler. Gece 4’ten beri yardım bekliyoruz. Bir yardım alamadık. Sabah yaşayanlardan bir sürü ses geliyordu. Betonun altında yaşayamaz çocuklarım. Bak hepsi oradalar.”
Yağmurun altında, bir kısık ateşin başında, bir incecik çadırın altında, yıkılan evinin önünde, dört çocuğundan bir ses bekleyen, kurtulmaları için ağlayarak dua eden, öfkesi gözlerinden okunan Fatma Sezer’in sözü bunlar. Şehri esir alan o sessizliğin ortasında duyulmayan bir çığlık gibi yankılanıyor sözleri.

Maraş merkezli depremin üzerinden 20 saat geçti. Şehre uzun uğraşlar sonrasında varabildik. Yollar kar yağışından dolayı kilitlenmiş durumda. Her 10 km’de bir kaza ile karşılaşıyoruz. Şehrin girişindeki bazı yollar ise çökmüş vaziyette. Şehre girer girmez insanı koca bir karanlık karşılıyor. Bütün binalar terk edilmiş. Arabası olan insanlar geceyi burada geçirirken, büyük bir çoğunluk ise sokakta yağmurun altında yaktıkları odunlarla ısınmaya çalışıyor.

Elinde bir benzin bidonu ile yürüyen yolda gördüğümüz birine yıkım bölgesine gitmek istediğimizi söylüyoruz. İlk başta donuk bakışlarla bize bakıyor. Ardından titrek bir ses tonuyla, “Çok büyük yıkım oldu. Maraş yok oldu. Sizi oralara götürürüm. Beni de gideceğim yere bırakır mısınız?” diyor.

Yıkımın yaşandığı bölgeye doğru giderken başına gelenleri anlatıyor. İsminin Ali olduğunu söylüyor. Ailesinin büyük çoğunluğu enkaz altında kalmış. Daha sonrasında kendi çabalarıyla ailesini çıkardığını söylüyor. Ardından geceyi geçirmek için ailesiyle arabaya yerleşmişler. Arabanın benzini bittiği için kilometrelerce yol yürümek zorunda kalmış. Ancak uzun yolculuğunun sonunda benzin bulamamış. Elindeki boş bidonu bize göstererek, “Hiçbir yerde benzin bulamıyoruz. Ailemde solunum yetmezliği olan var. Makinesi çalıştırmak için benzine, elektriğe ihtiyacımız var. Şimdi benzin olmadan nasıl çalıştıracağım cihazı?” diye soruyor.

‘BİZE GARDAŞLIK EDECEKSENİZ ODUN GETİRİN’

İlk durağımız Pınarbaşı Mahallesi oluyor. Mahallede neredeyse büyün binalar yıkılmış. Yıkılmayan binalar ise yıkılmak üzere. En ufak sarsıntıda yıkılacak haldeler. Olmayan elektrik nedeniyle mahalleye zifiri bir karanlık hâkim. Mahalleyi aydınlatan tek şey, sokakta insanların ısınmak için yaktığı odunlardan yükselen ateşin ışığı. Koca bir sessizlik var. Sessizliği bozan tek şey yağmur sesleri, bir de arada bir yükselen ağlamalar. Bu kadar büyük bir yıkımın yaşandığı mahallede ise ne bir ambulans ne bir kolluk görevlisi ne de AFAD kurtarma ekibi var. İnsanlar kaderlerine terk edilmişler.

Mahalleli ile konuşmak üzere sığındıkları okula gidiyoruz. 15-20 kişi bir ateşin başında oturmuş ağlıyorlar. Çoğunluğu yaşlı. Gazeteci olduğumu öğrenir öğrenmez aralarındaki yaşlı erkeklerden biri “Bize gardaşlık etmek istiyorsanız odun getirin, battaniye getirin” diyor.

Buradaki insanlar herhangi bir kurum tarafından yardım gelmediğini, tek başlarına kaldıklarını, yakınlarını, akrabalarını, ailelerini kendi uğraşlarıyla çıkarmaya çalıştıklarını belirtiyor. Gördüğümüz manzara söylediklerini doğrular nitelikte. Burada insanlara yardım için gelen hiç kimse yok. “Bak benim teyzemin oğlu öldü” diyor birisi, “Amcamın oğlu da öldü. Ben burada kendi çabalarımla insanları kurtarmaya çalışıyorum. Her seçim dönemi geliyorlar, ‘hizmet edeceğiz’ diyorlar. Kimse yok. Bu evlerin altlarında insanlar var. Biz en üst kattaki kurtarmaya çalışıyoruz da en alttakileri bu imkânlarla nasıl kurtaralım?”

‘YAĞMUR YAĞIYOR, ÇOK ÜŞÜRLER ORADA’

Mahalleyi dolaşmaya devam ediyoruz. Çarşıya daha yakın olan bir yere doğru gidiyoruz. Sokağın biraz ilerisinde bu sefer de 9-10 kişilik bir grup görüyoruz. Sol tarafta ise iki insan yıkılan bir binanın içine girip, ellerinde bir çekiçle enkazda kalan insanları kurtarmaya çalışıyor. Ellerinde bir el feneri dahi yok. Aralarından biri telefonun ışığının açarak diğerine yardım ediyor.

‘SEN DE KAÇMAYACAKSAN GEL’

İnsanlar bir çadırın altına sığınmışlar. Gazeteci olduğumu ve son durumu konuşmak istediğimi söyleyince bir kadın “Gel gardaşım gel, TRT’ye anlattık durumumuzu. Mikrofonu alıp kaçtılar. Sen de kaçmayacaksan gel” diyor.

Fatma Kevser, dört çocuğun binanın altında kaldığını ve kimsenin yardım için gelmediğini vurguluyor. Kevser eliyle çocuklarının altında kaldığı enkazı gösteriyor: “Dört çocuğum enkaz altında hani devlet nerede? Polis geldi. Yardım istedik, yalvardık. ‘Allah yardımcınız olsun’ deyip gittiler. Gece 4’ten beri yardım bekliyoruz. Bir yardım alamadık. Sabah yaşayanlardan bir sürü ses geliyordu. Betonun altında yaşayamaz çocuklarım. Bak hepsi oradalar.”

Daha sonrasında yanındaki kadını gösteriyor. Kadının yedi çocuğunun enkazın altında kaldığını aktarıyor. Yanındaki kadın konuşmaya başlıyor bu sefer, yüzüne battaniyenin bir parası çekerek, kısık bir sitemkâr ses tonuyla: “Ne yeni depremin olacağından korkuyorum ne de yardım geleceğine dair umudum var. Sadece bir an önce cenazelerini alayım istiyorum. Yağmur yağıyor, çok üşürler orada.”

İnsanlar bir yandan yardım taleplerini iletiyorlar ama bir yandan yardım geleceğine dair umutlarını da kesmiş durumdalar. Maraş’ta depremin ilk gecesi insanlar için öfkeli, kaygılı, sitemkâr ve hüzünlü geçiyor. Ancak şehre çöken karanlığın ortasında insanların umudunu yeşertecek hiçbir çalışma yok. İnsanlar, seferberlik olduğu, her yerde çalışmaların yapıldığı sözlerinin bir yalandan ibaret olduğunu dile getiriyor.
Gece yıkımın boyutunu gizlemeye yetmiyor.

Remzi BUDANCİR

---

DİYARBAKIR – Merkez üssü Maraş’ın Pazarcık ilçesi olan 7.7 büyüklüğündeki depremde Diyarbakır’da da çok sayıda bina yıkıldı. Diyarbakır Kent Koruma ve Dayanışma Platformu tarafından oluşturulan kriz masasının verilerine göre Diyarbakır’da 8’i kent merkezi toplam 21 bina yıkıldı. Yıkılan binalarda şu ana kadar 49 kişi öldü, 560’tan fazla kişi yaralandı. Bağlar, Ofis ve Yenişehir’de yıkılan binalarda arama kurtarma çalışmaları sürüyor.

ARAMA KURTARMA EKİPLERİ YETERSİZ

Diyarbakır’da yaşanan depremin ardından tartışmalarda baladı. Gece saat 4 sularında yaşanan depremde yıkılan binalara ilk müdahale eden gönüller oldu. Sadece birkaç askerin katıldığı arama kurtarma çalışmalarında ekiplerin yetersiz olmasına tepkiler vardı. Tepkilerin başında ise AFAD ve özel arama kurtarma ekiplerinin yetersiz olması. Deprem gibi adetlerde sıklıkla görüşen özel eğitimli köpekler yoktu. Ekipler ise yetersizdi. AFAD ekipleri ise depremden saatler sonra aramalara dahil olabildi. Sadece Galerya’daki aramalarda değil, diğer binalarda da benzer durum yaşandı.

ÇADIR VAR BATTANİYE YOK

Depremin ardından ard arda artçı sarsıntılar yaşandı. Yurttaşlara evlerine gitmemeleri yönünde çağrı yapıldı ancak yurttaşların nasıl konaklayacağına ilişkin bir çalışma yapılmadı. Evlerinde kalamayanların çoğu çevre yolunda arabalarında geceyi geçirdi. Bağlar, Yenişehir gibi alan sorunu yaşayanlar ise kendi imkânları ile binalardan uzak yerlerde ateş yakarak geceyi geçirdi. Koşuyolu parkında depremzedeler için AFAD çadırları kuruldu ancak soğuktan korunmaları için malzeme yetersizdi. Çadırlar ıslak çimler üzerine kurulmuştu, depremzedelere ısınmaları için odun verilmemişti. Çadırların için ne battaniye, nede ısınma için herhangi bir gereç vardı. Depremzedeler etrafta topladıkları kasa ve kartonları yakarak ısınmaya çalıştı.

YAKACAK ODUN VERİLMEDİ

Koşuyolu parkında, soğuk havada bekleyen depremzedeler tepkiliydi. Dile getirdikleri sorunun başında çadırların yetersiz olması, yakacak odun ve yiyecek verilmemesiydi. Parkta çocukları ile birlikte kalan depremzedelerin dile getirdiği sorunlardan bazıları şunlar.

-Evimiz yıkılmadı ama bizi yıktılar. Evimize gidemiyoruz. Geceyi burada geçireceğiz ama yakacak odunumuz yok.
-Millete yemek verilmiyor. Çay bardağında çorba veriyorlar sadece. Çorba ile birlikte ne bir ekmek nede başka bir şey veriyorlar.

AİLEMDEN 20 KİŞİ ENKAZ ALTINDA

Parkın ön tarafında ailesi ile birlikte kalan bir kadın ise tepkisini şu sözlerle dile getirdi: “Dün geceden beri çocuklar ayakkabısız ve battaniyesiz burada yatıyorlar. İnanın yardım yapılmıyor. Çadır ise mağdurlara verilmedi. Ben mağdurum ama çadırım yok. Kaldırımda uyuyoruz. Ne battaniye, ne yiyecek ne de içecek var. Biz aile olarak 30 kişi dışardayız, 20 kişi ise enkaz altında. Hepsi akrabalarımız. Deprem de vurdu bu uygulamalarda. Ne yemek ne de su verildi.

Depremzedelerin şikayet ettiği bir başka konu valiliğin kendilerini okullara yönlendirmesi. Okulların depreme dayanıklı olup olmadığını bilmediklerini ifade eden bir yurttaş, ”Aileler okul içine mi çekilmesi gerekiyor yoksa açık alanda yer mi tahsis edilmesi gerekiyor? Güvenli olan açık alandır. Okul değil” sözleri ile tepkisini dile getirdi.

Çadır, battaniye ve yakacak sorunu yaşayan Diyarbakırlılar kendi mahallerinde, açık buldukları alanlarda bir araya gelerek geceyi geçirmeye çalışıyor. Depremden dolayı evlerine gidemeyen depremzedelerin çoğuna yiyecek te verilmiyor

Artı Gerçek – Dünya Sağlık Örgütü’nün (WHO) Avrupa’dan sorumlu üst düzey acil durum yetkilisi Catherine Smallwood ölü sayısının sekiz kat artabileceğini söyledi.

“Maalesef depremlerde hep aynı şeyi görüyoruz, ölen veya yaralanan insan sayısına ilişkin ilk raporlar önümüzdeki hafta oldukça önemli ölçüde artacaktır” diyen Smallwood, ölü sayısının şu an açıklanandan sekiz kat artacağı bilgisini verdi.

AFP’ye konuşan Smallwood, enkaz altında bekleyen yaralılara acilen ulaşılamazsa ölü sayısını artacağını ve bunun şu an açıklanandan en az sekiz kat fazla olacağını duyurdu. (BBC)