Financial Times, Türk dizilerinin yıllardır çok sayıda ülkeye satılarak Türkiye’ye önemli bir ihracat geliri ve kültürel etki alanı sağladığını; ancak yüksek enflasyonun sektördeki mevcut iş modelini zorladığını yazdı. Habere göre prodüksiyon giderleri sert yükseldi ve sektör temsilcileri, saatlik yapım maliyetinin üçe katlanarak 240 bin doların üzerine çıkabildiğini belirtiyor.
Bu rakamın kaynağı, Financial Times’in haberinde adı verilmeyen “bir Avrupalı medya yöneticisinin” doğrudan alıntısı. FT, o yöneticinin “Türkiye’de faaliyet göstermeyi bıraktığını” ve “saatlik üretim maliyetleri üçe katlanıp 240 bin doların, güncel kurla 10 milyon 500 bin TL’nin üzerine çıkınca” bu kararı aldığını aktararak ‘240 bin dolar’ ifadesini veriyor. Yani bu, FT’nin kendi hesaplaması ya da Türkiye’deki bir kurumun resmî verisi değil; sektör içinden bir tanığın (anonim) gözlemi/ifadeleri.
Reklam gelirleri yetmiyor!
Enflasyonun etkisi yalnızca TL bazında değil; döviz cinsinden maliyetleri de yukarı çekerek Türkiye’yi bazı Avrupa ülkelerine kıyasla daha pahalı bir çekim lokasyonu haline getiriyor. Türkiye’ye özgü üretim modeli—çok uzun bölümler ve reytinge göre hızlı karar alma—geçmişte sık aralıklarla “hit” diziler çıkarılmasını kolaylaştırmıştı. Ancak maliyet şoku, bu esnekliği giderek daha riskli bir hale getiriyor.
Haberde, reklam gelirlerinin reel değer kaybı nedeniyle bir bölüm maliyetinin ancak yaklaşık yarısını karşılayabildiği vurgulanıyor. Bu tablo, yapımcıları daha temkinli davranmaya, daha az yeni proje üretmeye ve riski azaltmak için yurt dışına ön satış gibi yöntemlere daha fazla yönelmeye itiyor.
Sektörün üretim hattının daraldığı; yeni senaryo ve yeni yüzlere ayrılan alanın küçüldüğü ifade ediliyor. FT, benzer maliyet baskısının ekonominin diğer alanlarında da hissedildiğini hatırlatarak dizi sektöründeki sıkışmayı daha geniş bir çerçeveye oturtuyor.
Kaynak: Tr724
***Mutluluk, adalet, özgürlük, hukuk, insanlık ve sevgi paylaştıkça artar***